na elektrycznym wózku, zwanym łunochodem, gdzieś na peryferiach Łomaz :)

    Mam na imię Lech, mieszkam we wschodniej Polsce, a moje najwcześniejsze wspomnienia sięgają czasów "środkowego" Gierka :) Dziś lata 70-te i następne dekady są w oczach młodych ludzi zamierzchłą przeszłością, pełną ciekawostek i dziwactw. Skłania to mnie do coraz częstszych refleksji nad upływem czasu i przeszłością. Ale też do cieszenia się teraźniejszością, w ogóle życiem i szukania w nim jasnych stron. Lubię ludzi i doszukuję się w ich postępowaniu dobrych intencji. Ważne, gdy są lojalni i szczerzy, dobrze, gdy mają poczucie humoru.
   Urodziłem się pod znakiem Wagi (choć nie przywiązuję do tego specjalnego znaczenia), a w kontaktach ze światem używam czasem przydomka Bilbo. Pochodzi od tolkienowskiego "Hobbita" i przypadł mi w czasach, gdy działałem na tzw. scenie użytkowników komputera Atari ST. Przydomek ma dla mnie trochę inne niż u Tolkiena znaczenie - nie wędruję, jak jego Bilbo Baggins "tam i z powrotem", by pokonać smoka, lecz przenoszę się co pół roku między ciepłym mieszkaniem w bloku a dawnym domem rodzinnym, zależnie od tego, czy mamy ciepłą, czy chłodną porę roku :)
   Jestem niepełnosprawny od osiemnastego roku życia. Uszkodzenie rdzenia po długiej chorobie spowodowało, że poruszam się wyłącznie na wózku. Wraz z rodzicami mieszkam na przemian pół roku w blokowym mieszkaniu w Białej Podlaskiej, a od wiosny do jesieni drugie pół roku w Łomazach, niewielkiej miejscowości pod Białą. Mogę tam spędzać dużo czasu na świeżym powietrzu, tam jest też dom mojego dzieciństwa. Nie należę do herosów wózkowych, którzy pokonują wysokie krawężniki, czy jeżdżą na dwóch kółkach po wyboistym podłożu. Dlatego cenię sobie równe asfaltowe łomaskie drogi. Od niedawna cieszę się wózkiem elektrycznym, dzięki któremu mogę wypuszczać się na dalsze trasy po okolicy. Przywożę z tych wypraw wiele dobrych wrażeń i mniej lub bardziej udanych zdjęć :) Świat jest bardzo piękny.