Problemy Osób Niepełnosprawnych

Projekt v.3 8.09.99

Ustawa z dnia ................

o zatrudnianiu oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych

Uwzględniając potrzebę realizacji zasady równości szans osób niepełnosprawnych w społeczeństwie, oraz tworzenia polityki zatrudnienia tych osób, mając na celu rehabilitację zawodową i społeczną, stanowi się co następuje.

ROZDZIAŁ 1

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Ustawa dotyczy osób niepełnosprawnych, to jest osób, których możliwości uzyskania, utrzymania lub rozwoju odpowiedniego zatrudnienia są istotnie zmniejszone, w wyniku należycie rozpoznanej dysfunkcji fizycznej lub umysłowej, jeżeli:

1. są obywatelami polskimi, zamieszkałymi w Polsce,
2. uzyskały orzeczenie o ustaleniu przez organa orzekające jednego ze stopni niepełnosprawności, o którym mowa w art. 3,
3. ukończyły 16 lat, a nie przekroczyły 60 lat w przypadku kobiety lub 65 lat w  przypadku mężczyzny.

Artykuł 2

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1. pracodawcy - oznacza to pracodawcę w rozumieniu kodeksu pracy,
2. rehabilitacji osób niepełnosprawnych - oznacza to zespół działań organizacyjnych, medycznych, psychologicznych, technicznych i społecznych, zmierzających do osiągnięcia możliwie najwyższego poziomu funkcjonowania, jakości życia i integracji społecznej tych osób, przy ich aktywnym uczestnictwie,
3. dysfunkcji - oznacza to każdą utratę lub nieprawidłowość psychicznej, fizjologicznej czy anatomicznej budowy lub funkcji,
4. utrudnieniach - rozumie się przez to relację pomiędzy osobą niepełnosprawną a jej otoczeniem, która występuje wówczas, gdy osoba niepełnosprawna napotyka na bariery kulturowe, fizyczne, społeczne lub informacyjne, uniemożliwiające jej dostęp do rozmaitych systemów społecznych, dostępnych dla innych obywateli,
5. warsztacie terapii zajęciowej - oznacza to wyodrębnioną organizacyjnie jednostkę, w której utworzono stanowiska pracy przeznaczone wyłącznie do prowadzenia rehabilitacji poprzez terapię zajęciową dla osób niepełnosprawnych z rodzajem dysfunkcji uniemożliwiającym im podjęcie lub utrzymanie pracy zarobkowej,
6. turnusie rehabilitacyjnym - oznacza to formę aktywnej rehabilitacji, połączonej z elementami wypoczynku, mającą na celu przede wszystkim ogólną poprawę sprawności, zmniejszenie utrudnień, wyrobienie zaradności, pobudzenie i rozwijanie zainteresowań osób niepełnosprawnych,
7. wskaźniku zatrudnienia osób niepełnosprawnych - oznacza to przeciętny miesięczny udział procentowy osób niepełnosprawnych w zatrudnieniu ogółem w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, po zaokrągleniu do dziesiątych części procenta; do zatrudnienia nie wlicza się, jeżeli nie są to osoby niepełnosprawne, osób zatrudnionych:

• na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego,
• przebywających na urlopach wychowawczych,
• nie świadczących pracy w związku z odbywaniem zasadniczej lub zastępczej służby wojskowej,
• będących uczestnikami Ochotniczych Hufców Pracy,
• nie świadczących pracy w związku z uzyskaniem świadczenia rehabilitacyjnego,
• przebywających na urlopach bezpłatnych, trwających co najmniej jeden miesiąc, udzielanych na podstawie odrębnych przepisów;
• osobę wykonujące pracę nakładczą wlicza się do zatrudnienia, jeśli wynagrodzenie danej osoby w miesiącu przekroczyło 50 % najniższego wynagrodzenia

1. najniższym wynagrodzeniu - oznacza to najniższe wynagrodzenie pracowników określane przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, na podstawie kodeksu pracy,
2. przeciętnym wynagrodzeniu - oznacza to przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej, ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów,
3. organizacjach pozarządowych - rozumie się przez to stowarzyszenia, związki, fundacje lub organizacje samorządu gospodarczego, których statutowym zadaniem jest działalność na rzecz osób niepełnosprawnych,
4. warunkach specjalnie stworzonych - rozumie się przez to stanowiska pracy odpowiednio przystosowane do potrzeb i utrudnień wynikających z dysfunkcji danej osoby niepełnosprawnej.

ROZDZIAŁ 2
ORZEKANIE O NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI
Artykuł 3

1. Ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, które stosuje się dla realizacji celów określonych ustawą:

1) znaczny,
2) umiarkowany,
3) lekki.

2. Orzeczenie określające stopień niepełnosprawności może stanowić podstawę do przyznawania ulg i uprawnień na podstawie odrębnych przepisów.

Artykuł 4

1. Znaczny stopień niepełnosprawności orzeka się dla osoby niepełnosprawnej niezdolnej do wykonywania zatrudnienia, bądź zdolnej do wykonywania zatrudnienia jedynie w warunkach specjalnie stworzonych, wymagającej ponadto stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby - w związku z posiadaną dysfunkcją i wynikającymi z niej utrudnieniami, a w szczególności ze znacznie ograniczoną zdolnością do samodzielnej egzystencji.

2. Umiarkowany stopień niepełnosprawności orzeka się dla osoby niepełnosprawnej zdolnej do wykonywania zatrudnienia jedynie w warunkach specjalnie stworzonych, wymagającej ponadto częściowej lub okresowej opieki lub pomocy innej osoby - w związku z posiadaną dysfunkcją i wynikającymi z niej utrudnieniami, a w szczególności z ograniczoną zdolnością do samodzielnej egzystencji.

3. Lekki stopień niepełnosprawności orzeka się dla osoby niepełnosprawnej posiadającej dysfunkcję i wynikające z niej utrudnienia, zdolnej do wykonywania zatrudnienia i posiadającej zdolność do samodzielnej egzystencji, bez konieczności opieki lub pomocy innej osoby.

Artykuł 5

1. O stopniu niepełnosprawności, o którym mowa w art. 4 orzeka zespół w składzie:

1. lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118)
2. doradca zawodowy, o którym mowa w art. 32
3. kierownik powiatowego urzędu pracy według właściwości miejsca zamieszkania zainteresowanego, na jego wniosek lub na wniosek jego przedstawiciela ustawowego.

2. Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1 może zawierać dodatkowo wskazania dotyczące:

1. zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze,
2. zaopatrzenia w sprzęt techniczny i urządzenia zmniejszające utrudnienia oraz niwelujące skutki posiadanej dysfunkcji, w ramach programów aktywizujących lub w innych formach
3. uczestnictwa w terapii zajęciowej,
4. uczestnictwa w turnusach rehabilitacyjnych,
5. korzystania z innych form rehabilitacji z ich wskazaniem.

3. Zespół orzekający o stopniu niepełnosprawności zobowiązany jest do udzielenia zainteresowanemu lub jego ustawowemu przedstawicielowi informacji dotyczących możliwości korzystania przez niego z dodatkowego wsparcia, na podstawie odrębnych przepisów, a w szczególności:

1) systemu pomocy społecznej,

2) systemu pośrednictwa pracy i przeciwdziałania bezrobociu,

3) organizacji pozarządowych i realizowanych przez nich zadań,

4) świadczeń wynikających z przepisów o emeryturach i rentach,

5) specjalistycznych ośrodków i placówek,

6) systemu krajowej służby doradców zawodowych.

4. Fakt udzielenia wskazań, o których mowa w ust. 2 oraz informacji, o których mowa w ust. 3 podlega odnotowaniu i stanowi integralną część orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, o którym mowa w ust. 1.

Artykuł 6

1. Od orzeczenia, o którym mowa w art. 4 i 5 przysługuje prawo do odwołania do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Postępowanie w sprawach odwołań jest wolne od opłat i kosztów sądowych.

2. Wydatki związane z orzekaniem o stopniu niepełnosprawności pokrywane są z budżetu państwa.

3. Orzekanie o stopniu niepełnosprawności nie stanowi przeszkody do jednoczesnego orzekania przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 5 ust. 1.

4. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi w drodze rozporządzenia szczegółowe zasady i tryb orzekania o stopniu niepełnosprawności, sprawowania nadzoru nad wykonywaniem tego orzecznictwa oraz standardów postępowania.

ROZDZIAŁ 3
UPRAWNIENIA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH
Artykuł 7

1. Świadczenia z tytułu pozostawania bez pracy przysługują osobom niepełnosprawnym za zasadach określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 1/95 poz. 1 z późn. zmianami).

2. Świadczenia, o których mowa w ust. 1 są finansowane z Funduszu Pracy.

Artykuł 8

1. Szkolenia i przekwalifikowania osób niepełnosprawnych, zarejestrowanych w powiatowych urzędach pracy jako bezrobotne lub poszukujące pracy, prowadzone są w oparciu o przepisy dotyczące szkolenia i przekwalifikowania bezrobotnych w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 1/95 poz. 1 z późn. zmianami).

2. Koszty szkolenia lub przekwalifikowania osób niepełnosprawnych zarejestrowanych w powiatowych urzędach pracy jako bezrobotne lub poszukujące pracy finansowane są lub refundowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za pośrednictwem jego oddziałów.

3. Na wniosek kierownika powiatowego urzędu pracy, w oparciu o wskazania orzecznicze, o których mowa w art. 5 ust. 2, dyrektor oddziału Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych może zwiększyć określone przepisami, o których mowa w ust. 1, koszty szkolenia lub przekwalifikowania, a także wydłużyć czas ich trwania, o ile jest to uzasadnione rodzajem dysfunkcji lub utrudnień danej osoby niepełnosprawnej.

Artykuł 9

1. Czas pracy pracowników będących osobami niepełnosprawnymi nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 10.

2. Czas pracy pracowników będących osobami niepełnosprawnymi, z orzeczeniem znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, nie może przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo.

3. Osób niepełnosprawnych nie wolno zatrudniać w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych.

4. Wymiar czasu pracy ustalony zgodnie z ust. 1 obowiązuje od dnia przedstawienia pracodawcy orzeczenia o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.

Artykuł 10

Przepisów artykułu 9 nie stosuje się:

1. do pracowników zatrudnionych przy pilnowaniu,
2. gdy, na wniosek pracownika, lekarz prowadzący badania profilaktyczne pracowników lub lekarz sprawujący opiekę nad pracownikiem, wyrazi na to zgodę.

Artykuł 11

Osoba niepełnosprawna ma prawo do przerwy w pracy na gimnastykę usprawniającą lub wypoczynek. Czas przerwy wynosi 30 minut dziennie i jest wliczany do czasu pracy.

Artykuł 12

1. Stosowanie norm czasu pracy, o których mowa w art. 9 nie powoduje obniżenia wynagrodzenia wypłacanego w równej comiesięcznie wysokości.

2. Godzinowe stawki wynagrodzenia zasadniczego, odpowiadające indywidualnemu zaszeregowaniu lub zaszeregowaniu wykonywanej pracy, przy przejściu na normy czasu pracy, o których mowa w art. 9, ulegają podwyższeniu, w stosunku w jakim pozostaje dotychczasowy wymiar czasu pracy do tych norm.

Artykuł 13

1. Pracownikowi będącemu osobą niepełnosprawną posiadającą orzeczenie znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym. Prawo do pierwszego urlopu dodatkowego pracownik nabywa po przepracowaniu jednego roku po dniu orzeczenia jednego z tych stopni.

2. Urlop, o którym mowa w ustępie 1 nie przysługuje pracownikowi uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych w roku kalendarzowym lub do urlopu dodatkowego na podstawie odrębnych przepisów.

3. W przypadku, gdy wymiar urlopu dodatkowego, o którym mowa w ustępie 2 jest niższy niż 10 dni, pracownikowi przysługuje zamiast tego urlopu urlop dodatkowy określony w ust. 1.

Artykuł 14

1. Osoba o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ma prawo do zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia:

1. w wymiarze do 21 dni roboczych w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym, nie częściej niż raz w roku, z zastrzeżeniem art.. 13 ust. 4,
2. w celu wykonania badań specjalistycznych, zabiegów leczniczych lub usprawniających, a także w celu uzyskania zaopatrzenia ortopedycznego lub jego naprawy, jeżeli czynności te nie mogą być wykonane poza godzinami pracy.

2. Wynagrodzenie za czas zwolnień od pracy, o których mowa w ust. 1 oblicza się jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy.

3. W przypadku, gdy osoba niepełnosprawna korzystała z dodatkowego urlopu, o którym mowa w art. 13 ust. 1, przysługuje jej prawo do zwolnienia z pracy w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym, w wymiarze odpowiadającym różnicy pomiędzy 21 dniami a wykorzystanym przez tę osobę urlopem dodatkowym, a przepisu ust. 1 pkt 1) nie stosuje się.

Artykuł 15

1. Osoba niepełnosprawna zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotna lub poszukująca pracy, podejmująca działalność gospodarczą lub rolniczą, lub zaliczoną na podstawie przepisów podatkowych do działów specjalnych produkcji rolnej może otrzymać pożyczkę na rozpoczęcie tej działalności.

2. Pożyczki, o której mowa w ust. 1 udziela, po zasięgnięciu opinii doradcy zawodowego, dyrektor oddziału Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych do wysokości 30-krotnego przeciętnego wynagrodzenia, na zasadach określonych w umowie.

3. Pożyczkę przyznaną na podstawie ust. 2 umarza się w 50 %, pod warunkiem prowadzenia działalności, o której mowa w ust. 1 przez okres co najmniej 24 miesięcy oraz zgodnie z warunkami określonymi w umowie.

4. W przypadku uzasadnionym trudną sytuacją materialną, rodzinną lub losową pożyczkobiorcy, Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych może, po zasięgnięciu opinii dyrektora oddziału, odroczyć termin spłaty pożyczki albo umorzyć jej spłatę w całości lub w części, jeżeli pożyczka stała się wymagalna.

Artykuł 16

1. Osoba niepełnosprawna prowadząca działalność gospodarczą lub rolniczą, lub zaliczoną na podstawie przepisów podatkowych do działów specjalnych produkcji rolnej może otrzymać ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych dofinansowanie 50 % oprocentowania kredytu bankowego, zaciągniętego na kontynuowanie lub rozwój tej działalności, jeżeli:

1) nie korzystała z pożyczki, o której mowa w art. 15,

2) pożyczka, o której mowa w art. 15 została spłacona, lub w całości umorzona.

2. Dofinansowania, o którym mowa w ust. 1. udziela, po zasięgnięciu opinii doradcy zawodowego, dyrektor oddziału Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, na zasadach określonych w umowie.

Artykuł 17

Osobie niepełnosprawnej, która w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej utraciła zdolność do pracy na dotychczasowym stanowisku przysługuje ochrona zatrudnienia, na zasadach określonych w art. 20 ustawy.

ROZDZIAŁ 4

OBOWIĄZKI I SZCZEGÓLNE UPRAWNIENIA PRACODAWCÓW
W ZWIĄZKU Z ZATRUDNIANIEM OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

Artykuł 18

1. Pracodawca zatrudniający w zakładzie pracy co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy jest obowiązany do osiągania wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w tym zakładzie w wysokości co najmniej 6 %.

2. Pracodawca nie spełniający obowiązku, o którym mowa w ust. 1 jest zobowiązany, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 19. do dokonywania miesięcznych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, w wysokości iloczynu 150 % najniższego wynagrodzenia i liczby etatów odpowiadającej różnicy pomiędzy zatrudnieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości 6 % i rzeczywistym zatrudnieniem osób niepełnosprawnych w tym zakładzie.
3. Kwota wpłat, o której mowa w ust. 2. może zostać obniżona w razie zatrudnienia osób niepełnosprawnych, mających szczególnie utrudnienia w wykonywaniu pracy zarobkowej. Rodzaje dysfunkcji uzasadniające obniżenie kwoty należnych wpłat oraz zasady i tryb ich obniżania określa, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.
4. Obowiązek, o którym mowa w ustępie 1 nie dotyczy:

1) placówek dyplomatycznych,

2) przedstawicielstw i misji zagranicznych.

 

Artykuł 19

1. Wpłaty, o których mowa w art. 18 ust. 2 ulegają obniżeniu o kwoty wynagrodzeń wypłaconych pracownikom w zakładzie pracy chronionej z tytułu realizacji przez ten zakład określonej produkcji lub usługi na rzecz pracodawcy zobowiązanego do dokonywania wpłat.
2. Kwota obniżki, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć za dany miesiąc 50 % kwoty netto wykazanej na fakturach dających podstawę do obniżki.
3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi w drodze rozporządzenia szczegółowe zasady obniżania wpłat, o których mowa w ust. 1 i 2.

Artykuł 20

1. Pracodawca jest obowiązany zapewnić swoim pracownikom, którzy w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej utracili zdolność do pracy na dotychczasowym stanowisku i zostali uznani za osoby niepełnosprawne, warunki specjalne stworzone, umożliwiające dalsze zatrudnienie danego pracownika u tego pracodawcy.

2. Jeżeli pracodawca nie spełni obowiązku, o którym mowa w ust.1, zobowiązany jest dokonać w dniu rozwiązania stosunku pracy z tymi pracownikami wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, w wysokości trzydziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za każdą z tych osób.

Artykuł 21

Artykuł 22

2. Pracodawcy dokonują wpłat, o których mowa w ust. 1 w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności powodujące powstanie obowiązku wpłat, składając równocześnie Zarządowi Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych deklarację według ustalonego wzoru.

3. Od decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych dotyczących wpłat, o których mowa w ust. 1 przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

4. Z wpłat, o których mowa w ust. 1 zwolnieni są pracodawcy prowadzący zakłady będące w likwidacji, albo co do których ogłoszono upadłość, począwszy od dnia postawienia w stan likwidacji lub upadłości.

Artykuł 2

1. Pracodawcy spełniającemu warunek określony w art. 18 ust. 1, z wyjątkiem zakładu pracy chronionej, przysługuje ulga w podatku dochodowym w wysokości równej osiągniętemu wskaźnikowi zatrudnienia osób niepełnosprawnych, jeżeli wskaźnik ten wynosi co najmniej 7 %. Jeżeli wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych przekracza 50 %, zakład jest z tych podatków zwolniony.
2. Wskaźniki, o których mowa w ust. 1 zaokrągla się do pełnych procentów; zaokrąglenie następuje w ten sposób, że końcówki nie przekraczające połowy procenta pomija się, a końcówki przekraczające połowę procenta podnosi się do pełnego procenta.
3. Pracodawca przekazuje 50 % środków uzyskanych z tytułu ulg podatkowych, o których mowa w ust. 1, na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
4. Kwota wpłaty, o której mowa w ust. 3 może być pomniejszona o wydatki poniesione przez pracodawcę na:

• warunki specjalnie stworzone dla osoby niepełnosprawnej zatrudnionej u danego pracodawcy lub podejmującej zatrudnienie, po uzyskaniu pozytywnej opinii doradcy zawodowego,
• świadczenia na rzecz osoby niepełnosprawnej zatrudnionej w zakładzie, udzielane na podstawie wskazań orzeczniczych, o których mowa w art. 5 ust. 2., w tym szczególnie zakup, wynajem lub inną formę korzystania z indywidualnego sprzętu rehabilitacyjnego, protetycznego, ortopedycznego, materiałów i środków pomocniczych.

Artykuł 24

1. Składkę na ubezpieczenie społeczne osób niepełnosprawnych.

1. z orzeczeniem znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności oraz
2. zatrudnionych lub wykonujących pracę nakładczą u pracodawcy:

• zatrudniającego do 25 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, lub
• spełniającego obowiązek, o którym mowa w art. 18 ust. 1, lub
• prowadzącego zakład pracy chronionej, dla zatrudnionych w tym zakładzie
• ustala się według zasad określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. 137 poz. 877), z zastrzeżeniem ust. 2.

W odniesieniu do osób niepełnosprawnych, spełniających warunki określone w ust. 1:

1. część wynagrodzenia odpowiadającego składce na ubezpieczenie emerytalne należnej od pracownika finansuje Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,
2. część kosztów osobowych pracodawcy, odpowiadającą składce na ubezpieczenie emerytalne i rentowe pracownika, oraz należnej od pracodawcy składce na ubezpieczenie wypadkowe finansuje budżet państwa,

3. Zakład Ubezpieczeń Społecznych powiadamia pracodawców, o których mowa w ust. 1 pkt 2) o przekazaniu przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych części wynagrodzenia pracownika, o której mowa w ust. 2 pkt 1), w terminie siedmiu dni od daty jej otrzymania.
4. Różnica między składką na ubezpieczenie społeczne, potrącaną osobie niepełnosprawnej, o której mowa w ust. 1, a częścią składki na ubezpieczenie społeczne odprowadzoną do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pozostaje u pracodawcy.
5. Składki na ubezpieczenie społeczne osób niepełnosprawnych z orzeczeniem znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, prowadzących działalność gospodarczą finansuje w połowie Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, a przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

 Artykuł 25

1. kosztów poniesionych w związku z organizacją nowych miejsc pracy dla osób niepełnosprawnych lub organizacją warunków specjalnie stworzonych dla potrzeb osób niepełnosprawnych:

• do wysokości 40-krotnego przeciętnego wynagrodzenia na każde stanowisko pracy dla osoby z orzeczeniem znacznego stopnia niepełnosprawności,
• do wysokości 30-krotnego przeciętnego wynagrodzenia na każde stanowisko pracy dla osoby z orzeczeniem umiarkowanego stopnia niepełnosprawności,
• do wysokości 20-krotnego przeciętnego wynagrodzenia na każde stanowisko pracy dla osoby z orzeczeniem lekkiego stopnia niepełnosprawności,

1. 50 % kwoty wynagrodzenia wypłacanego osobom niepełnosprawnym, kierowanym na nowo tworzone miejsca pracy, oraz 50 % składek na ubezpieczenie społeczne od tego wynagrodzenia, co miesiąc, przez okres 36 miesięcy od dnia zatrudnienia,
2. kosztów szkolenia, przekwalifikowania lub przygotowania zawodowego osób niepełnosprawnych kierowanych na nowo tworzone miejsca pracy.

2. Miesięczna łączna kwota refundacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2 przypadająca na jednego pracownika, nie może przekraczać równowartości przeciętnego wynagrodzenia.

3. Kwota refundacji, o której mowa w ust. 1 pkt 3, przypadająca na jednego pracownika, nie może przekraczać dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia.

Artykuł 26

1. Pracodawca obowiązany jest zatrudniać osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 25, przez okres nie krótszy niż 3 lata.

2. Jeżeli z przyczyn dotyczących pracodawcy okres zatrudnienia tej osoby był krótszy, pracodawca zwraca środki otrzymane na podstawie art. 25 ustawy w wysokości równej 1/36 ich części za każdy miesiąc kalendarzowy brakujący do 3 lat, nie mniej niż za 6 miesięcy. Zwrot następuje w ciągu 3 miesięcy od dnia rozwiązania stosunku pracy z osobą niepełnosprawną, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Pracodawca jest zwolniony z obowiązku zwrotu środków, o których mowa w ust. 2, jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia rozwiązania stosunku pracy z osobą niepełnosprawną zatrudni inną osobę niepełnosprawną bezrobotną lub poszukującą pracy, skierowaną przez powiatowy urząd pracy. W razie niemożności skierowania przez powiatowy urząd pracy takiej osoby, termin ten wydłużony zostaje o kolejny miesiąc.

4. Refundację kosztów, o których mowa w art. 25 realizuje, po zasięgnięciu opinii doradcy zawodowego, dyrektor oddziału Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, na podstawie umowy zawartej z pracodawcą.

5. Refundacji nie podlegają wydatki poniesione przez pracodawcę przed dniem zawarcia umowy, o której mowa w ust. 4.

6. Na wniosek pracodawcy, po zasięgnięciu opinii dyrektora oddziału Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych może upoważnić dyrektora oddziału do wypłacenia pracodawcy zatrudniającemu osoby z orzeczeniem znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zaliczki na poczet refundacji, o której mowa w art. 25 ust. 1 pkt 1) i 3), w kwocie nie większej niż 30 % kwoty tej refundacji.

  ROZDZIAŁ 4

ZAKŁADY PRACY CHRONIONEJ

 Artykuł 27

1. Pracodawca, który zatrudnia nie mniej niż 16 osób niepełnosprawnych, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, jest pracodawcą prowadzącym zakład pracy chronionej, jeżeli:

1) wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w tym zakładzie wynosi:

    a) co najmniej 40 %,

    w tym osób z orzeczonym znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności co najmniej 10 %

    albo

b) co najmniej 30 % osób z orzeczonym znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności,

2) obiekty i pomieszczenia użytkowane przez zakład pracy odpowiadają przewidzianym przepisami normom i uwzględniają potrzeby osób niepełnosprawnych zatrudnionych w zakładzie w zakresie dostępności do nich, a także posiadają odpowiednie dodatkowe oprzyrządowania pomieszczeń sanitarno - higienicznych i ciągów komunikacyjnych,

1. pracodawca zapewnia doraźną i specjalistyczną opiekę medyczną, poradnictwo i usługi rehabilitacyjne.
2. Spełnianie warunku określonego w ust. 1 pkt 2) stwierdza w formie postanowienia właściwy terytorialnie dla danego zakładu pracy inspektor pracy, a doradca zawodowy - warunków określonych w ust. 1 pkt 1) i 3).
3. Na wniosek pracodawcy, Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych stwierdza w formie decyzji spełnianie przez prowadzony przez niego zakład warunków określonych w ust. 1.
4. Decyzja, o której mowa w ust. 2 zachowuje swą ważność do czasu, gdy Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych wyda decyzję stwierdzającą brak spełnienia któregokolwiek z warunków określonych w ust. 1.
5. Warunek, o którym mowa w ust. 1. pkt 2) nie dotyczy pomieszczeń innych zakładów pracy, w których pracownicy zakładu pracy chronionej świadczą usługi w zakresie ochrony lub dozoru mienia.
6. Pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej:

1. przedstawia Pełnomocnikowi Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych kwartalne informacje dotyczące spełniania warunków, o których mowa w ust. 1. oraz szczegółowe zestawienie wydatków z zakładowego funduszu rehabilitacji, o którym mowa w art. 30.
2. niezwłocznie zawiadamia Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych o każdej zmianie w zakresie spełniania warunków określonych w ust. 1.

Wzór informacji, o której mowa w ust. 6 pkt 1) określi w drodze zarządzenia minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.

 Artykuł 28

Pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej jest zwolniony w stosunku do tego zakładu, z zastrzeżeniem ust. 2:

1) z podatków,

2) z niepodatkowych należności budżetowych

1. z wpłat na Fundusz Pracy, o których mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu,
2. z wpłat do urzędu skarbowego należności z tytułu podatku od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w odrębnych przepisach.
3. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy:

1) podatków od gier,

2) podatku akcyzowego,

3) cła.

3. Pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej przekazuje środki uzyskane:

1. z tytułu zwolnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1) na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, w kwocie pomniejszonej o iloczyn liczby osób niepełnosprawnych zatrudnionych w zakładzie pracy chronionej w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz pięciokrotności najniższego wynagrodzenia; równowartość tego iloczynu stanowi dochód zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, o którym mowa w art. 30.
2. z tytułu zwolnienia z wpłat, o których mowa w ust. 1 pkt  4) na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, w kwocie pomniejszonej o iloczyn liczby osób niepełnosprawnych zatrudnionych w zakładzie pracy chronionej w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz trzykrotności najniższego wynagrodzenia; równowartość tego iloczynu pozostaje w zakładzie pracy chronionej.
3. Termin przekazania środków, o których mowa w ust. 3 ustala się:

• w odniesieniu do wpłat, o których mowa w ust. 3 pkt 1) na 20 dzień każdego miesiąca następującego po miesiącu, za który przysługują zwolnienia podatkowe,
• w odniesieniu do środków, o których mowa w ust. 3 pkt 2) na dzień przewidziany dla rozliczeń podatku od towarów i usług na podstawie odrębnych przepisów.

    Artykuł 29

Pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej może uzyskać dla tego zakładu, ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych:

1. dofinansowanie w wysokości 50 % oprocentowania zaciągniętych kredytów bankowych,
2. finansowe lub rzeczowe wsparcie inwestycji, modernizacji lub restrukturyzacji zakładu,

3. dofinansowanie wynagrodzenia osób o dysfunkcjach i utrudnieniach określonych na podstawie art. 18 ust. 3 ustawy,
4. subwencje w związku z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych
5. zwrot kosztów szkolenia zatrudnionych osób niepełnosprawnych, realizowanego w związku z koniecznością zmiany profilu produkcji.

Artykuł 30

 Pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej tworzy zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zwany dalej "funduszem rehabilitacji".

Dochodami funduszu rehabilitacji są w szczególności:

1) równowartość iloczynu, o którym mowa w art. 28 ust. 3 pkt 1),

2) dotacje,

3) wpływy z zapisów i darowizn,

4) inne wpłaty.

Nie mniej niż 10 % rocznych dochodów funduszu na pomoc indywidualną dla osób niepełnosprawnych będących pracownikami zakładu; środki te gromadzone są przez pracodawcę na wyodrębnionym rachunku bankowym.

Pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej zobowiązany jest do prowadzenia ewidencji dochodów i wydatków funduszu rehabilitacji.

W razie likwidacji, upadłości albo wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej pracodawcy prowadzącego zakład pracy chronionej lub utraty statusu pracodawcy prowadzącego zakład pracy chronionej nie wykorzystane środki funduszu podlegają niezwłocznemu przekazaniu na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia szczegółowe zasady gospodarowania funduszem rehabilitacji oraz tryb ustalania zakładowego regulaminu wykorzystywania jego środków.

ROZDZIAŁ 5 

ORGANIZACJA I ZADANIA SŁUŻB DZIAŁAJĄCYCH
NA RZECZ OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

Artykuł 31

W zakresie wynikającym z ustawy, do zadań samorządu województwa należy w szczególności:

1. opracowywanie wojewódzkich programów zatrudniania osób niepełnosprawnych,
2. współpraca z terenowymi organami rządowej administracji ogólnej i innymi organami samorządu terytorialnego, właściwym terytorialnie oddziałem Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, właściwymi inspektorami pracy i organizacjami pozarządowymi, w zakresie zatrudniania i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych,
3. opracowywanie i przedstawianie Pełnomocnikowi Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, planów zadań oraz okresowych sprawozdań i informacji o prowadzonej działalności na rzecz osób niepełnosprawnych na terenie danego województwa,
4. przedstawianie Prezesowi Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, za pośrednictwem terenowego oddziału Funduszu wniosków do planu finansowego Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
5. Pośrednictwo pracy i poradnictwo zawodowe dla osób niepełnosprawnych oraz szkolenie i przekwalifikowanie prowadzą, na zasadach określonych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, powiatowe urzędy pracy.
6. W zakresie wynikającym z ustawy, do zadań kierownika powiatowego urzędu pracy należy w szczególności:

1) współudział w orzekaniu o niepełnosprawności, o którym mowa w art. 5,

2) sporządzanie wniosków, o których mowa w art. 8 ust. 3.

Artykuł 32

Powołuje się krajową służbę doradców zawodowych, którą tworzą:

1. na szczeblu krajowym - Ośrodek Informacji i Doradztwa Zawodowego Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
2. na szczeblu powiatu - doradcy zawodowi

    Do zadań krajowej służby doradców zawodowych należy w szczególności:

1. współudział w orzekaniu o niepełnosprawności, o którym mowa w art. 5,
2. współpraca z kierownikiem powiatowego urzędu pracy oraz dyrektorem oddziału Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w zakresie realizacji ich zadań wynikających z ustawy,
3. świadczenie pomocy doradczej osobom niepełnosprawnym, zakładom pracy chronionej lub innym pracodawcom zatrudniającym albo pragnącym zatrudnić osoby niepełnosprawne,
4. opiniowanie wniosków dotyczących pożyczek, o których mowa w art. 15,
5. opiniowanie wniosków dotyczących dofinansowania, o którym mowa w art. 16,
6. opiniowanie wniosków dotyczących refundacji, o której mowa w art. 26 ust. 4,  
7. opiniowanie wniosków o zwrot kosztów szkolenia, o którym mowa w art. 29 pkt 5)
8. kontrola, na wniosek Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych, spełniania przez zakład pracy chronionej warunków określonych w art. 27 ust. 1 pkt 1) i 3),
9. kontrola, w porozumieniu z dyrektorem oddziału Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych warunków specjalnie stworzonych w trybie art. 26,
10. promocja zatrudnienia osób niepełnosprawnych w zakładach pracy chronionej i u pozostałych pracodawców.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi w drodze zarządzenia regulamin funkcjonowania krajowej służby doradców zawodowych.

Koszty tworzenia i funkcjonowania służby doradców zawodowych pokrywa się z budżetu państwa, z wyjątkiem kosztów funkcjonowania Ośrodka, o którym mowa w ust. 1. pkt 1), które w całości finansowane są przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Artykuł 33

W Kancelarii Prezesa Rady Ministrów tworzy się stanowisko Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych.

Podsekretarza Stanu - Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów.

Do zadań Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych, zwanego dalej Pełnomocnikiem Rządu należy:

1. opracowywanie projektów rządowych programów działań na rzecz osób niepełnosprawnych i przedstawianie ich Radzie Ministrów do zatwierdzenia
2. opracowywanie kierunkowych założeń do polityki państwa w odniesieniu do problemów osób niepełnosprawnych,
3. koordynowanie realizacji programów, o których mowa w pkt 1). i przedstawianie Radzie Ministrów corocznych sprawozdań w tym zakresie,
4. opiniowanie rządowych projektów ustaw, projektów rozporządzeń Rady Ministrów i Prezesa Rady Ministrów oraz aktów normatywnych poszczególnych ministrów z punktu widzenia ich wpływu na warunki zdrowotne, edukację oraz warunki życia społecznego i zawodowego osób niepełnosprawnych,
5. współpraca z Radą Nadzorczą i Prezesem Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz organami samorządu terytorialnego i organizacjami pozarządowymi w zakresie problematyki osób niepełnosprawnych,
6. sprawowanie ogólnego nadzoru merytorycznego nad wykonywaniem przepisów ustawy,
7. inne zadania określone przez Radę Ministrów lub Prezesa Rady Ministrów, w zakresie problemów osób niepełnosprawnych.

Dla realizacji swych zadań Pełnomocnik Rządu powołuje Radę Konsultacyjną ds. Osób Niepełnosprawnych, będącą ciałem doradczym lub przedstawicielskim.

Prezes Rady Ministrów określi w drodze zarządzenia szczegółowe zasady powoływania i działania Rady Konsultacyjnej oraz finansowania jej prac.

Artykuł 34

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, zwany dalej Funduszem, jest państwowym funduszem celowym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155 poz. 1014 z póżn. zm.).

Fundusz posiada osobowość prawną.

Ministrem nadzorującym Fundusz w rozumieniu ustawy, o której mowa w ust. 1, jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.

Artykuł 35

Przychodami Funduszu są:

1) wpłaty pracodawców, o których mowa w art. 18 ust. 2., art. 20 ust. 2, art. 23 ust. 3 i art. 28 ust. 3,

2) dotacje z budżetu państwa oraz inne dotacje,

3) dochody z oprocentowania pożyczek oraz inne dochody z działalności gospodarczej i finansowej, w tym dywidendy od posiadanych akcji lub udziałów,

4) inne wpłaty.

Artykuł 36

Środki Funduszu przeznacza się na finansowanie różnych form rehabilitacji osób niepełnosprawnych, w tym przede wszystkim rehabilitacji zawodowej i społecznej, a w szczególności na:

1. utrzymanie istniejących a zagrożonych likwidacją miejsc pracy osób niepełnosprawnych,
2. funkcjonowanie Ośrodka Informacji i Doradztwa Zawodowego, o którym mowa w art. 32,
3. finansowanie kosztów tworzenia oraz dofinansowanie działalności bieżącej warsztatów terapii zajęciowej,
4. dofinansowanie turnusów rehabilitacyjnych,
5. pokrycie kosztów szkolenia lub przekwalifikowania, o których mowa w art. 8,
6. pożyczki, o których mowa w art. 15,
7. dofinansowanie, o którym mowa w art. 16,
8. refundację kosztów, o której mowa w art. 25,
9. tytuły, o którym mowa w art. 29,
10. dotacje dla podmiotów gospodarczych podejmujących lub prowadzących działalność produkcyjną lub usługową w zakresie wyrobów ortopedycznych, protetycznych, środków pomocniczych lub sprzętu rehabilitacyjnego,
11. dofinansowanie badań, ekspertyz, analiz i opracowań, a także materiałów szkoleniowych, instruktażowych, wydawnictw i innych form promocji rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych,
12. dofinansowanie budowy, rozbudowy lub modernizacji obiektów służących rehabilitacji,
13. dofinansowanie likwidacji barier architektonicznych, urbanistycznych, transportowych, komunikacyjnych i technicznych, w związku z utrudnieniami posiadanymi przez osoby niepełnosprawne,
14. dofinansowanie edukacji osób niepełnosprawnych.

Środki Funduszu w wysokości od 5 - 15 % jego wydatków w danym roku przeznacza się na dofinansowanie:

1) rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej dzieci i młodzieży, a w tym:

a) zakup sprzętu i urządzeń zmniejszających skutki niepełnosprawności,

b) szkolenie rodziców, opiekunów, wolontariuszy i innych osób w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą niepełnosprawną,

c) usług transportowych,

d) działalności rehabilitacyjnej ośrodków szkolno - wychowawczych, rehabilitacyjnych i innych placówek dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej,

2) sportu, kultury, rekreacji i turystyki osób niepełnosprawnych,

3) zaopatrzenia osób niepełnosprawnych w sprzęt rehabilitacyjny, przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze.

Działalność Funduszu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, podatkiem od towarów i usług, podatkiem od środków transportu i podatkiem od nieruchomości.

Darowizna dokonywana ze środków Funduszu na rzecz osoby niepełnosprawnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Do egzekucji wymagalnych należności Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych mają zastosowanie przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z tym, że czynności związane z wystawianiem tytułu wykonawczego oraz egzekucją należności należą do kompetencji Prezesa Zarządu Funduszu.

Koszty funkcjonowania Funduszu pokrywane są z jego środków.

Artykuł 37

1. Organami Funduszu są Rada Nadzorcza i Zarząd.

2. Rada Nadzorcza składa się z siedmiu osób, powoływanych i odwoływanych przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

3. Czterech członków Rady reprezentuje ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, trzech wyłanianych jest spośród kandydatów zgłoszonych przez organizacje pozarządowe, według zasady, zgodnie z którą pracodawcy, pracownicy i pracodawcy prowadzący zakłady pracy chronionej posiadają w Radzie po jednym przedstawicielu.

4. Rada Nadzorcza wybiera ze swego grona Prezesa i Zastępcę Prezesa Rady Nadzorczej Funduszu.

5. Do zadań Rady Nadzorczej należy:

1. zatwierdzanie rzeczowych planów działalności i projektów planu finansowego Funduszu na dany rok,
2. opiniowanie wniosków w sprawie powołania lub odwołania Prezesa Zarządu Funduszu lub jego Zastępców,
3. ustalanie ogólnych kryteriów udzielania dofinansowania, o którym mowa w art. 29 pkt 3) i subwencji, o których mowa w art. 29 pkt 4, oraz finansowania zadań wymienionych w art. 36 ust. 1 punkty 1), 4), 6), 7), 8), 12), 13), 14)
4. bieżąca kontrola i coroczna ocena działalności Zarządu Funduszu,
5. zatwierdzanie rocznych sprawozdań z wykonania planu finansowego Funduszu,
6. składanie ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego i Pełnomocnikowi Rządu corocznych sprawozdań z działalności Funduszu,

Obsługę Rady Nadzorczej i finansowanie kosztów jej pracy zapewnia Fundusz.

Odwołanie członka Rady następuje:

1. na jego wniosek,
2. na wniosek organizacji, która wysunęła kandydaturę danej osoby na członka Rady,
3. decyzją ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, po uprzednim zaopiniowaniu decyzji przez organizację, która wysunęła kandydaturę danej osoby na członka Rady.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi w drodze zarządzenia szczegółowe zasady powoływania i funkcjonowania Rady Nadzorczej oraz wynagradzania jej członków.

Artykuł 38

Zarząd Funduszu tworzą Prezes Zarządu i trzej Zastępcy Prezesa Zarządu.

Prezesa Zarządu powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, spośród kandydatów wyłonionych w drodze konkursu.

Do zadań Zarządu Funduszu należy w szczególności:

1. ustalanie szczegółowych kryteriów i wybór przedsięwzięć finansowanych na podstawie przepisów ustawy,
2. opracowywanie projektów rzeczowego planu działalności Funduszu i projektu planu finansowego,
3. gospodarowanie środkami i innym majątkiem Funduszu
4. sprawowanie kontroli nad wykorzystaniem środków Funduszu,
5. przedstawianie Radzie Nadzorczej rocznych sprawozdań z działalności Funduszu,

Artykuł 39

Prezes Zarządu Funduszu:

1) reprezentuje Fundusz na zewnątrz,

2) może powoływać pełnomocników, ustalając granice ich umocowania,

3) wykonuje czynności pracodawcy w stosunku do pracowników Funduszu, 

4) powołuje i odwołuje dyrektorów oddziałów wojewódzkich Funduszu, spośród kandydatów wyłonionych w drodze konkursu.

1) Prezes lub każdy z jego Zastępców działający samodzielnie,

2) dwaj pełnomocnicy Prezesa Zarządu działający łącznie,

3) dyrektor oddziału Funduszu, jednoosobowo, jedynie w zakresie przepisów art. 8 ust. 2, art. 15 ust. 2, art. 16 ust. 2, oraz art. 26 ust. 4 i 6. niniejszej ustawy.

Zasady przeprowadzania konkursów, o których mowa w art. 38 ust. 2 oraz w ust. 1 pkt 4) i wyłaniania kandydatów określi w drodze zarządzenia minister właściwy ds. zabezpieczenia społecznego.

ROZDZIAŁ 6

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

 Artykuł 40

Artykuł 41

Z wpłat, o których mowa w art. 18 ust. 2 zwolnione są państwowe i gminne jednostki organizacyjne, w których wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynosi co najmniej 4 % w 2000 roku, a 5 % w 2001 roku.

Artykuł 42

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 90 Nr z 1993 z późn. zm.) art. 23 ust. 1 pkt 29) otrzymuje brzmienie:

"29) wpłat, o których mowa w  art. 18 ust. 2 i art. 20 ust. 2 ustawy z dnia .......... o zatrudnianiu oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych"

Artykuł 43

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 106 z 1993 r. z późn. zm.) art. 16 ust. 1 pkt 36) otrzymuje brzmienie:

"36) wpłat, o których mowa w  art. 18 ust. 1 i art. 20 ust. 2 ustawy z dnia .......... o zatrudnianiu oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych".

Artykuł 44

WARIANT I

W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 z późn. zm.) artykułowi 14a nadaje się nowe brzmienie:

"14a.

1. Podatnik będący zakładem pracy chronionej w rozumieniu ustawy z dnia ..... o zatrudnianiu oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych zwolniony jest z obowiązku wpłat do urzędu skarbowego należności z tytułu podatku od towarów i usług, stanowiącej różnicę pomiędzy podatkiem należnym a naliczonym, w rozumieniu art. 19 ust 1 i 2, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Jeżeli kwota zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 jest wyższa od kwoty stanowiącej iloczyn liczby osób niepełnosprawnych zatrudnionych w zakładzie pracy chronionej w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz trzykrotności najniższego wynagrodzenia, różnica podlega przekazaniu na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, o którym mowa w ustawie z dnia ..... o zatrudnianiu oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych, w terminach przewidzianych dla rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług.

3. Przez najniższe wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 2 rozumie się najniższe wynagrodzenie pracowników ogłoszone przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej na podstawie kodeksu pracy. Do wyliczeń przyjmuje się najniższe wynagrodzenie obowiązujące w kwartale poprzedzającym miesiąc obliczeniowy.

4. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 nie ma zastosowania:

• w przypadku, gdy zakład pracy chronionej nie przekazał różnicy, o której mowa w ust. 2 na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

• w stosunku do tej części różnicy pomiędzy podatkiem należnym a naliczonym, która odpowiada kwocie sankcji określonych w art. 27 ust. 5, 6 i 8,

• do kwot podatku, o których mowa w art. 28 i art. 29 ust. 2 oraz w art. 33,

• w przypadku, gdy organ podatkowy określił obrót zakładu pracy chronionej na podstawie art. 17 ust. 1.  

• Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wyrobów opodatkowanych podatkiem akcyzowym.".

Artykuł 44

WARIANT II

W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 z późn. zm.) artykułowi 14a nadaje się nowe brzmienie:

"Art. 14a

 1. Podatnik będący prowadzącym zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia ..... o zatrudnianiu oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych, który nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 14 ust. 5, może wybrać preferencyjny system rozliczania podatku od towarów i usług w danym roku podatkowym, pod warunkiem złożenia oświadczenia w tej sprawie właściwemu urzędowi skarbowemu, nie później niż 30 dni przed zakończeniem poprzedniego roku podatkowego.

2. Zwalnia się podatników wybierających preferencyjny system rozliczania podatku od towarów i usług, z zastrzeżeniem ust. 6, z wpłat do urzędu skarbowego należności w zakresie działalności zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej z tytułu podatku od towarów i usług, stanowiącej różnicę pomiędzy podatkiem należnym a naliczonym, w rozumieniu art. 19 ust. 1 i 2.

3. Podatnikom wybierającym preferencyjny system rozliczania podatku od towarów i usług nie przysługuje w danym roku podatkowym zwrot różnicy podatku, o którym mowa w art. 21 ust 2 i 3.

4. Podatnikowi wybierającemu preferencyjny system rozliczania podatku od towarów i usług przysługuje dodatkowa subwencja inwestycyjna w związku z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych, udzielana na podstawie art. 29 pkt 4) ustawy, o której mowa w ust. 1, w kwocie odpowiadającej części podatku naliczonego na fakturach zakupu towarów i usług, wartości niematerialnych i prawnych oraz innych zakupów zaliczanych do środków trwałych podatnika na podstawie odrębnych przepisów, proporcjonalnej do wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych, o którym mowa w art. 2 pkt 7) tej ustawy, osiągniętego przez podatnika w miesiącu dokonania zakupów.

5. Środki trwałe stanowiące podstawę wypłaty subwencji, o której mowa w ust. 4 nie mogą być przedmiotem odsprzedaży przez okres 24 miesięcy licząc od dnia otrzymania danej subwencji, pod rygorem jej zwrotu wraz z ustawowymi odsetkami obliczonymi od dnia otrzymania subwencji.

6. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3 nie ma zastosowania:

1. w stosunku do tej części różnicy pomiędzy podatkiem należnym a naliczonym, która odpowiada kwocie sankcji określonych w art. 27 ust 5, 6 i 8,
2. do kwot podatku, o których mowa w art. 28, art. 29 ust. 2 i art. 33
3. w przypadku, gdy organ podatkowy określił obrót podatnika prowadzącego zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej na podstawie art. 17 ust 1.

Przyjęcie powyższego wariantu powoduje dodatkowo konieczność skreślenia pkt 2) w art. 28 ust. 3 i w ust. 4 oraz inne korekty natury porządkowej i legislacyjnej

Artykuł 45

Za osoby, o których mowa w art. 1 uznaje się również osoby, które:

1. zostały zaliczone do jednej z grup inwalidów, jeśli przed dniem 1 września 1997 roku orzeczenie o zaliczeniu do jednej z grup inwalidów nie utraciło mocy,

2. uzyskały orzeczenie zespołów orzekających o stopniu niepełnosprawności przed dniem wejścia w życie ustawy.

Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1. pkt 1 traktuje się jak orzeczenie w rozumieniu ustawy:

1) o znacznym stopniu niepełnosprawności dla osób zaliczonych do I grupy inwalidów,

2)  umiarkowanym stopniu niepełnosprawności dla osób zaliczonych do II grupy inwalidów,

3) o lekkim stopniu niepełnosprawności dla osób zaliczonych do III grupy inwalidów.

Osoby o stałej albo długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym uznaje się za niepełnosprawne, z tym że:

1. osoby, którym przyznano zasiłek pielęgnacyjny traktuje się jak osoby z orzeczeniem znacznego stopnia niepełnosprawności,
2. pozostałe osoby traktuje się jak osoby z orzeczeniem lekkiego stopnia niepełnosprawności.

Osoby, o którym mowa w ust. 1 i 4, które przed dniem wejścia w życie ustawy nabyły prawo do świadczeń lub innych uprawnień na podstawie odrębnych przepisów, zachowują dotychczasowe uprawnienia.

Artykuł 47

Traci moc ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Artykuł 48

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 roku.

Problemy Osób Niepełnosprawnych

Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>>Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>>Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>>

Ostatnia modyfikacja:    kwiecień, 2003    romans@idn.org.pl