Problemy Osób Niepełnosprawnych

 
:: Informacje ::  Uprawnienia  ::  Prawo :: Rehabilitacja :: PFRON :: Bez barier :: Zakłady Pracy Chronionej  :: Poradniki :: NSZZ Solidarność ::
:: Podatek VAT ::  Programy celowe ::  Rzecznik Praw Obywatel. ::  Protesty  ::  Świadczenia  ::  Aktualności  :: Karty praw :: O mnie :: Linki ::

Opieka Społeczna

        Przedstawiam klika ,,chwytów" na to jak sobie poradzić z sprawach związanych z Opieką Społeczną i specjalistycznymi usługami z nią związanymi.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ

z dnia 18 grudnia 1996 r.

w sprawie rodzajów specjalistycznych usług opiekuńczych oraz kwalifikacji osób świadczących takie usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi, zasad i trybu ustalania i pobierania opłat za te usługi, jak również warunków częściowego lub całkowitego zwolnienia z opłat.

Na podstawie art. 18 ust.5 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1993 r. Nr13, poz.60, z 1994 r. Nr62, poz.265 oraz z 1996 r. Nr 100, poz. 459 i Nr 147, poz. 687 zarządza się co następuje:

§ 1. Ustala się następujące rodzaje specjalistycznych usług opiekuńczych, zwanych dalej "specjalistycznymi usługami", dostosowanych do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności:

 1) usprawnianie do funkcjonowania w społeczeństwie,
 2) pielęgnacja,
 3) rehabilitacja fizyczna,
 4) wspieranie psychologiczno-pedagogiczne i edukacyjno-terapeutyczne,
 5) pomoc mieszkaniowa.

§ 2. Usługi opiekuńcze świadczone osobom z zaburzeniami psychicznymi są specjalistycznymi usługami.

§ 3. 1. Specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi świadczone są przez osoby posiadające kwalifikacje do wykonywania zawodu: pielęgniarki, pracownika socjalnego, rehabilitanta, fizykoterapeuty, psychologa, pedagoga, logopedy, terapeuty zajęciowego lub innego pokrewnego zawodu.
2. Osoby świadczące specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi powinny również posiadać co najmniej półroczny staż pracy w zakładzie psychiatrycznej opieki zdrowotnej lub w jednostce organizacyjnej pomocy społecznej dla osób z zaburzeniami psychicznymi.
3. Specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi mogą być świadczone przez osoby bez przygotowania zawodowego, o którym mowa w ust. 1, posiadające co najmniej roczny staż pracy z osobami z zaburzeniami psychicznymi. Dotyczy to usług uznanych za specjalistyczne usługi na podstawie § 2.

§ 4. 1. Odpłatność za specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi, z zastrzeżeniem ust. 2, ustala się w zależności od posiadanego dochodu na osobę w rodzinie:
 

2. Odpłatność za specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi świadczone w ośrodkach wsparcia regulują odrębne przepisy.

§ 5. Kwoty określające dochód na osobę są waloryzowane na zasadach i w trybie określonych w art. 35a ustawy o pomocy społecznej.

§ 6. W szczególnie uzasadnionych przypadkach osoba zainteresowana może, na jej wniosek lub na wniosek pracownika socjalnego, być częściowo lub całkowicie zwolniona z ponoszenia odpłatności na czas określony, zwłaszcza ze względu na:
 1) korzystanie co najmniej z dwóch rodzajów specjalistycznych usług,
 2) konieczność ponoszenia opłat za pobyt członka rodziny w domu pomocy społecznej lub ośrodku wsparcia i wszelkiego typu placówkach opiekuńczo-wychowawczych i leczniczo-rehabilitacyjnych,
 3) więcej niż jedną osobę w rodzinie wymagającą pomocy w formie specjalistycznych usług lub usług opiekuńczych, w tym co najmniej jedną przewlekle chorą,
 4) zdarzenie losowe.

§ 7. Opłata za specjalistyczne usługi wnoszona jest do kasy ośrodka pomocy społecznej do 15 dnia każdego następnego miesiąca po wykonaniu usługi przez osobę zobowiązaną do uiszczenia opłaty.

§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Kwoty te w myśl Obwieszczenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 6 lutego 1998 r. w sprawie wskaźników waloryzacji i kwot po waloryzacji oraz wysokości świadczeń z pomocy społecznej od dnia 1 marca oraz od dnia 1 września 1998 r. (M.P. Nr 5, poz. 90) wynoszą od dnia 1 września 1998 r.:
 

 
  Minister Pracy i Polityki Socjalnej: w z. M. Manicki

WYJAŚNIENIE

DO ROZPORZĄDZENIA MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ

z dnia 18 grudnia 1996 roku

(co trzeba zrobić, żeby pomoc społeczna przyznała dziecku zajęcia usprawniające nazywane w Rozporządzeniu "specjalistycznymi usługami opiekuńczymi)  

Waszemu dziecku należą się zajęcia usprawniające prowadzone przez przygotowaną do tego fachowo osobę (jeżeli nie ma zapewnionej wystarczającej pomocy w innych instytucjach). Mówi o tym Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1996 roku. Zajęcia takie w Rozporządzeniu nazywają się ,,specjalistycznymi usługami opiekuńczymi". O potrzebie przyznania usług, decyduje lekarz specjalista prowadzący dziecko, wydając odpowiednie skierowanie.

W skierowaniu lekarz powinien napisać, że prosi o przyznanie dziecku specjalistycznych usług opiekuńczych w wymiarze ........ godzin tygodniowo. Powinien też określić ich rodzaj (w rozporządzeniu są wymienione rodzaje tych usług).

    Z tym skierowaniem i własnym wnioskiem trzeba się zwrócić do Ośrodka Pomocy Społecznej w miejscu swojego zamieszkania.

Ośrodek Pomocy Społecznej przyznaje usługi po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego. Wywiad musi być przeprowadzony w ciągu tygodnia od złożenia pisma. Trzeba na to wyrazić zgodę. Pracownik socjalny przychodzi na wywiad do mieszkania rodziny.

Celem wywiadu jest:

1) ustalenie częściowej odpłatności lub całkowitego zwolnienia z opłat

2) ustalenie warunków organizacyjnych świadczenia usług

Ośrodek Pomocy Społecznej musi wydać decyzję na piśmie w ciągu dwóch tygodni. Jeżeli Ośrodek zwleka z odpowiedzią, można się zwrócić do burmistrza (lub prezydenta miasta) albo Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie (adres podadzą w Urzędzie Miasta, Gminy lub Dzielnicy). Interweniując należy zawsze powoływać się na Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 1996 roku.

O interwencję można też prosić radnego (radną), najlepiej z Komisji pomocy społecznej (lub o podobnej nazwie). O tym gdzie i kiedy można spotkać się z radnym, poinformują w Biurze Rady, w Urzędzie Miasta, Gminy lub Dzielnicy.

W razie zwłoki można także zwrócić się do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego (siedziby SKO mieszczą się w miastach wojewódzkich i byłych wojewódzkich) z opartym na podstawie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego pismem zatytułowanym ,,Zażalenie na bezczynność". Pismo to powinno krótko wyjaśniać kiedy i gdzie złożyło się wniosek, a kserokopię wniosku warto do niego dołączyć. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyznaczy wtedy termin załatwienia sprawy oraz zarządzi ustalenie osób winnych opóźnienia.

Jeżeli Ośrodek Pomocy Społecznej wyda decyzję odmowną, można się od niej, w ciągu 14 dni od daty jej otrzymania, odwołać na piśmie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Dyrektora (Kierownika) Ośrodka Pomocy Społecznej. To znaczy, że odwołanie adresuje się do Kolegium, ale składa w Ośrodku. W przypadku przyznania świadczeń, jeżeli opłata wydaje się zbyt wysoka można się również odwołać od decyzji wysokości opłat. Tryb odwołania jest taki sam.

Uwaga! W razie niezawinionego opóźnienia w złożeniu odwołania należy jednocześnie z nim złożyć prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zawierającą wyjaśnienie powodów opóźnienia.

Ośrodek nie może odmówić przyjęcia i przesłania odwołania. Do odwołania trzeba dołączyć kserokopię decyzji. Pracownik socjalny Ośrodka Pomocy Społecznej ma obowiązek poinformować w jaki sposób składa się odwołanie.

Jeżeli dochód na jedną osobę w rodzinie jest wyższy niż określają przepisy (to się co jakiś czas zmienia, wówczas jak waloryzowane są renty socjalne) za usługi trzeba częściowo zapłacić. Wysokość opłat wylicza Ośrodek Pomocy Społecznej. W przypadku trudności materialnych można starać się w Ośrodku Pomocy Społecznej o całkowite lub częściowe zwolnienie z opłat.

WZORY PISM DO OŚRODKA POMOCY SPOŁECZNEJ

1 ) o przyznanie usług opiekuńczych : 

Imię i nazwisko

Adres

Miejscowość, dnia ........................

Ośrodek Pomocy Społecznej

w...................................................

ul...................................................

.................miejscowość.................

 

    W oparciu o Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 16 grudnia 1996 roku i załączone skierowanie lekarza specjalisty, uprzejmie proszę o przyznanie mojemu synowi (córce)...................................... specjalistycznych usług opiekuńczych w wymiarze zaleconym przez lekarza.

                Z poważaniem

Podpis ................................................

2) odwołanie od decyzji odmownej

Odwołanie

od decyzji (.... podać nazwę i siedzibę organu, który wydał decyzję) z dnia (...), sygn. (... podać numer figurujący na decyzji)   

Imię i nazwisko

Adres

Miejscowość,       dnia........................  

Kolegium Odwoławcze            

w...................................................

ul....................................................

.................. miejscowość ............

W oparciu o Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 16 grudnia 1996 roku dnia ..................na podstawie skierowania od lekarza specjalisty, wystąpiłam (em)
o przyznanie mojemu synowi (córce) ....................................., specjalistycznych usług opiekuńczych.

W dniu..............otrzymałam (em) od Ośrodka Pomocy społecznej w....................* decyzję odmowną (kopia decyzji w załączeniu). W związku z powyższym proszę o ponowne rozpatrzenie sprawy.

                                    Z poważaniem

                                                            Podpis 

[lub: decyzję pozytywną, ale z naliczeniem odpłatności w wysokości ........./godz . Uważam, że w moim przypadku odpłatność została naliczona zbyt wysoko. W związku z powyższym proszę o ponowne rozpatrzenie sprawy.]  

Ustawa z dnia 13.06.2003 r. o zatrudnieniu socjalnym

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady zatrudnienia socjalnego.

2. Przepisy ustawy stosuje się w szczególności do:

1) bezdomnych realizujących indywidualny program wychodzenia z bezdomności, w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej,

2) uzależnionych od alkoholu, po zakończeniu programu psychoterapii w zakładzie lecznictwa odwykowego,

3) uzależnionych od narkotyków lub innych środków odurzających, po zakończeniu programu terapeutycznego w zakładzie opieki zdrowotnej,

4) chorych psychicznie, w rozumieniu przepisów o ochronie zdrowia psychicznego,

5) długotrwale bezrobotnych w rozumieniu przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,

6) zwalnianych z zakładów karnych, mających trudności w integracji ze środowiskiem, w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej,

7) uchodźców realizujących indywidualny program integracji, w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej,

3. Przepisów ustawy nie stosuje się do osób wymienionych w ust. 2, które mają prawo do:

1) zasiłku dla bezrobotnych;

2) zasiłku przedemerytalnego;

3) świadczenia przedemerytalnego;

4) renty socjalnej;

5) renty strukturalnej;

6) renty z tytułu niezdolności do pracy;

7) emerytury.

4. Zadania określone w ustawie realizowane są poprzez zatrudnienie socjalne, przez co należy rozumieć zapewnianie osobom, o których mowa w ust. 2, możliwości uczestnictwa w zajęciach prowadzonych przez centra integracji społecznej, kluby integracji społecznej i zatrudnienia wspieranego, o którym mowa w art. 2 pkt 8.

Uwaga:
Na podstawie ustawy z dnia 29.07.2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. z 2005 r. nr 175, poz. 1462), z dniem 1.01.2006 r. dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

"5. Zadania marszałka województwa, o których mowa w art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1, 4 i 5, art. 6 ust. 1 i 2 oraz art. 13 ust. 7, są zadaniami z zakresu administracji rządowej."

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) dotacji - oznacza to dotację w rozumieniu ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r. nr 15, poz. 148, nr 45, poz. 391, nr 65, poz. 594 i nr 96, poz. 874);

2) organizacjach pozarządowych - oznacza to organizacje pozarządowe w rozumieniu przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie działające na rzecz osób, o których mowa w art. 1;

3) przeciętnym wynagrodzeniu - oznacza to przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale od pierwszego dnia następnego miesiąca po ogłoszeniu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski";

4) reintegracji społecznej - oznacza to działania, w tym również o charakterze samopomocowym, mające na celu odbudowanie i podtrzymanie u osoby uczestniczącej w zajęciach w centrum integracji społecznej, klubie integracji społecznej lub zatrudnionej u pracodawcy, umiejętności uczestniczenia w życiu społeczności lokalnej i pełnienia ról społecznych w miejscu pracy, zamieszkania lub pobytu;

5) reintegracji zawodowej - oznacza to działania mające na celu odbudowanie i podtrzymanie u osoby uczestniczącej w zajęciach w centrum integracji społecznej i klubie integracji społecznej zdolności do samodzielnego świadczenia pracy na rynku pracy;

6) świadczeniu integracyjnym - oznacza to świadczenie pieniężne wypłacane uczestnikowi centrum integracji społecznej w ramach indywidualnego programu zatrudnienia socjalnego;

7) uczestniku - oznacza to osobę uczestniczącą w zajęciach w centrum integracji społecznej w ramach indywidualnego programu zatrudnienia socjalnego;

8) zatrudnieniu wspieranym - oznacza to udzielanie pomocy osobie, o której mowa w art. 1, w podjęciu pracy na podstawie stosunku pracy lub podjęciu działalności gospodarczej;

9) zasiłku dla bezrobotnych - oznacza to zasiłek dla bezrobotnych w rozumieniu art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. nr 58, poz. 514 i nr 90, poz. 844).

Art. 3. 1. Centrum integracji społecznej, zwane dalej "Centrum", jest jednostką organizacyjną realizującą reintegrację zawodową i społeczną przez następujące usługi:

1) kształcenie umiejętności pozwalających na pełnienie ról społecznych i osiąganie pozycji społecznych dostępnych osobom niepodlegającym wykluczeniu społecznemu;

2) nabywanie umiejętności zawodowych oraz przyuczenie do zawodu, przekwalifikowanie lub podwyższanie kwalifikacji zawodowych;

3) naukę planowania życia i zaspokajania potrzeb własnym staraniem, zwłaszcza przez możliwość osiągnięcia własnych dochodów przez zatrudnienie lub działalność gospodarczą;

4) uczenie umiejętności racjonalnego gospodarowania posiadanymi środkami pieniężnymi.

3. Centrum utworzone przez wójta, burmistrza i prezydenta miasta działa w formie gospodarstwa pomocniczego, zgodnie z przepisami o finansach publicznych.

4. Centrum utworzone przez organizację pozarządową działa w formie jednostki wyodrębnionej organizacyjnie i finansowo w sposób zapewniający należytą identyfikację pod względem organizacyjnym i finansowym, w stopniu umożliwiającym określenie przychodów, kosztów i wyników, z uwzględnieniem przepisów o rachunkowości.

Art. 4. 1. Wniosek o przyznanie statusu Centrum instytucja tworząca składa do wojewody właściwego ze względu na siedzibę Centrum.

Uwaga:
Na podstawie ustawy z dnia 29.07.2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. z 2005 r. nr 175, poz. 1462), z dniem 1.01.2006 r. ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Wniosek o przyznanie statusu Centrum instytucja tworząca składa do marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę Centrum."

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:

1) nazwę instytucji tworzącej Centrum;

2) informację o miejscu funkcjonowania Centrum i przewidywanym terminie rozpoczęcia działalności;

3) przewidywaną liczbę uczestników oraz wskazanie, dla jakiej grupy uczestników Centrum będzie świadczyć usługi;

4) planowany rodzaj działalności wytwórczej, handlowej lub usługowej;

5) program prac prowadzonych z uczestnikami w ramach reintegracji zawodowej i społecznej;

6) przewidywaną liczbę pracowników Centrum oraz ich kwalifikacje;

7) dane o organizacji i systemie zajęć w Centrum;

8) dane o zakładanych efektach działania Centrum, w tym planowaną liczbę osób do przyuczenia do zawodu, przekwalifikowania lub podwyższenia kwalifikacji, planowaną liczbę osób, którym uczestniczenie w zajęciach w Centrum i wspierane zatrudnienie socjalne pomogą w uzyskaniu zatrudnienia na zasadach przewidzianych w przepisach prawa pracy lub w podjęciu działalności gospodarczej, planowaną liczbę osób usamodzielnionych ekonomicznie;

9) dane o szacunkowym rocznym preliminarzu ogólnych kosztów działalności Centrum, w tym kosztów realizacji reintegracji zawodowej i społecznej;

10) dane o wysokości zasobów własnych instytucji tworzącej poniesionych na utworzenie Centrum oraz o formach tych zasobów, a także o przewidywanym udziale własnym w finansowaniu działalności Centrum;

11) dane o innych źródłach finansowania działalności Centrum, w tym ze środków określonych w gminnym programie profilaktyki i rozwiązywania problemów uzależnień oraz przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu;

12) projekt regulaminu Centrum.

Uwaga:
Na podstawie ustawy z dnia 29.07.2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. z 2005 r. nr 175, poz. 1462), z dniem 1.01.2006 r. ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Status Centrum przyznaje marszałek województwa w drodze decyzji administracyjnej, na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 4, składanego w terminie 30 kwietnia i 30 września danego roku."

2. Status Centrum nadaje się na okres 3 lat.

3. W postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydawania decyzji o nadaniu lub utracie statusu Centrum organem wyższego stopnia jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.

4. Centrum jest obowiązane:

1) informować wojewodę o każdej zmianie danych zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 4, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia zmiany;

2) przedstawiać corocznie, nie później niż do dnia 31 marca, wojewodzie, wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta udzielającym dotacji Centrum i instytucji tworzącej sprawozdanie zawierające rozliczenie dotacji za rok poprzedni oraz sprawozdanie z działalności i efektów reintegracji zawodowej i społecznej, a także preliminarz wydatków i przychodów na rok bieżący.

Uwaga:
Na podstawie ustawy z dnia 29.07.2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. z 2005 r. nr 175, poz. 1462), z dniem 1.01.2006 r. ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

"4. Centrum jest obowiązane:
1) informować marszałka województwa o każdej zmianie danych zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 4, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia zmiany;

2) przedstawiać corocznie, nie później niż do dnia 31 marca, marszałkowi województwa, wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta udzielającym dotacji Centrum i instytucji tworzącej sprawozdanie zawierające rozliczenie dotacji za rok poprzedni oraz sprawozdanie z działalności i efektów reintegracji zawodowej i społecznej, a także preliminarz wydatków i przychodów na rok bieżący.

5. Marszałek województwa prowadzi rejestr jednostek organizacyjnych, którym nadał status Centrum, o którym mowa w ust. 1. Nadanie statusu jest równoznaczne z wpisem do rejestru."

6. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, zawierający dane dotyczące:

1) liczby uczestników i pracowników w okresie sprawozdawczym,

2) liczby uczestników usamodzielnionych ekonomicznie,

3) liczby uczestników przyuczonych do zawodu oraz uczestników, którzy zmienili lub podwyższyli kwalifikacje,

4) wykonania planu finansowego za rok poprzedni z uwzględnieniem przyznanych dotacji,

5) projektu planu finansowego na dany rok,

Art. 6. 1. W przypadku nierealizowania przez Centrum założeń przyjętych we wniosku, o którym mowa w art. 4, w stopniu uniemożliwiającym wykonywanie usług określonych w art. 3 lub w razie stwierdzenia nieprawidłowości rozliczeń finansowych przewidzianych ustawą, mających wpływ na wynik finansowy, wojewoda wydaje decyzję o utracie statusu Centrum z urzędu lub na wniosek wójta, burmistrza lub prezydenta miasta udzielających dotacji Centrum lub instytucji tworzącej Centrum.

2. W przypadku likwidacji instytucji tworzącej Centrum wojewoda wydaje decyzję o utracie statusu Centrum, z zastrzeżeniem ust. 4.

Uwaga:
Na podstawie ustawy z dnia 29.07.2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. z 2005 r. nr 175, poz. 1462), z dniem 1.01.2006 r. ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

"1. W przypadku nierealizowania przez Centrum założeń przyjętych we wniosku, o którym mowa w art. 4, w stopniu uniemożliwiającym wykonywanie usług określonych w art. 3 lub w razie stwierdzenia nieprawidłowości rozliczeń finansowych przewidzianych ustawą, mających wpływ na wynik finansowy, marszałek województwa wydaje decyzję o utracie statusu Centrum z urzędu lub na wniosek wójta, burmistrza lub prezydenta miasta udzielających dotacji Centrum lub instytucji tworzącej Centrum.

2. W przypadku likwidacji instytucji tworzącej Centrum marszałek województwa wydaje decyzję o utracie statusu Centrum, z zastrzeżeniem ust. 4."

3. W przypadku wydania decyzji o utracie statusu Centrum niewykorzystane środki finansowe pochodzące z dotacji podlegają zwrotowi do jednostek, które udzieliły dotacji, w wysokości proporcjonalnej do wysokości udzielonej dotacji.

4. W przypadku gdy instytucja tworząca, będąca organizacją pozarządową, ulega likwidacji, prawa i obowiązki tej instytucji może przejąć gmina właściwa ze względu na siedzibę Centrum. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 7. 1. Utworzenie Centrum jest finansowane:

1) w przypadku Centrum tworzonego przez wójta, burmistrza i prezydenta miasta - na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych;

2) w przypadku Centrum tworzonego przez organizację pozarządową z:

a) zasobów instytucji tworzącej pochodzących ze zbiórek, darowizn lub innych źródeł,

b) (uchylona)

c) dotacji na pierwsze wyposażenie pochodzącej z dochodów własnych gminy przeznaczonych na realizację gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych,

d) innych dochodów własnych gminy niż określone w lit. c.

Art. 8. 1. Marszałek województwa, na zasadach określonych w porozumieniu zawartym z instytucją tworzącą, może przyznać Centrum dotację na pierwsze wyposażenie oraz dotację na działalność przez okres pierwszych 3 miesięcy ze środków, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 lit. b.

2. Dotacja na pierwsze wyposażenie, o której mowa w ust. 1, może być przeznaczona na:

1) przystosowanie do potrzeb uczestników zajęć w Centrum pomieszczeń przeznaczonych na reintegrację zawodową i społeczną;

2) wyposażenie pomieszczeń oraz przygotowanie stanowisk pracy, w tym zakup maszyn i urządzeń niezbędnych do prowadzenia działalności, o której mowa w art. 9;

3) zakup surowców, materiałów i narzędzi niezbędnych do rozpoczęcia działalności.

3. Wysokość dotacji na działalność Centrum przez okres pierwszych 3 miesięcy jest równa kwocie ustalonej jako iloczyn 50% kwoty zasiłku dla bezrobotnych, obowiązującej w dniu zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1, oraz liczby uczestników zajęć reintegracji zawodowej i społecznej prowadzonych w Centrum i liczby pracowników Centrum zatrudnionych na okres nie krótszy niż rok, według stanu na koniec każdego miesiąca.

4. Dotację na pierwsze wyposażenie przekazuje się Centrum w terminie 30 dni od dnia zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1.

5. Dotację na działalność przez okres pierwszych 3 miesięcy przekazuje się Centrum w trzech ratach miesięcznych w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który została przyznana dotacja.

Art. 9. 1. Centrum, w ramach reintegracji zawodowej, może prowadzić działalność wytwórczą, handlową lub usługową oraz działalność wytwórczą w rolnictwie, z wyłączeniem działalności polegającej na wytwarzaniu i handlu wyrobami przemysłu paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 0,5% oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali.

2. Działalność wytwórcza, handlowa i usługowa, o której mowa w ust. 1, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej.

Art. 10. 1. Działalność Centrum jest finansowana z:

1) dotacji pochodzącej z dochodów własnych gminy, przeznaczonych na realizację gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych;

2) dochodów uzyskiwanych z działalności, o której mowa w art. 9;

3) środków z Unii Europejskiej.

1) zasobów instytucji tworzącej pochodzących ze zbiórek, darowizn lub innych źródeł;

2) innych dochodów własnych gminy niż określone w ust. 1 pkt 1.

4. Kwota dotacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, w przypadku gdy instytucją tworzącą jest organizacja pozarządowa, jest ustalana jako iloczyn kwoty określonej uchwałą rady gminy oraz liczby uczestników zajęć reintegracji zawodowej i społecznej prowadzonych w Centrum i liczby pracowników Centrum, według stanu na koniec miesiąca, i wypłacana co miesiąc, przez okres działalności Centrum, w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który została przyznana dotacja.

5. Kwota dotacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, w przypadku gdy instytucją tworzącą jest wójt, burmistrz i prezydent miasta, jest ustalana jako iloczyn kosztów realizacji reintegracji zawodowej i społecznej w przeliczeniu na jednego uczestnika oraz liczby uczestników zajęć reintegracji zawodowej i społecznej prowadzonych w Centrum i liczby pracowników Centrum, nie więcej jednak niż 90% ogólnych kosztów działalności Centrum, i określana corocznie przez radę gminy.

6. Środki finansowe na działalność Centrum są przeznaczane na:

1) wypłatę uczestnikom Centrum świadczeń integracyjnych, o których mowa w art. 15;

2) zakup materiałów, energii, usług niezbędnych do działalności Centrum;

3) najem lokalu i remonty pomieszczeń użytkowanych przez Centrum;

4) podatki opłacane przez Centrum;

5) wynagrodzenia pracowników Centrum i pochodne od tych wynagrodzeń;

6) realizację reintegracji zawodowej i społecznej oraz niezbędną obsługę działalności Centrum w tym zakresie;

7) szkolenia pracowników Centrum związane z działalnością Centrum;

8) posiłki dla uczestników;

9) wydatki na ubezpieczenie mienia Centrum;

10) inne wydatki związane z działalnością Centrum.

Art. 11. 1. Pracownikami Centrum są:

1) pracownicy odpowiedzialni za dany rodzaj działalności, o której mowa w art. 9, oraz za obsługę finansową Centrum;

2) prowadzący zajęcia reintegracji zawodowej i społecznej;

3) pracownik socjalny;

4) instruktorzy zawodu;

5) osoby, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b.

3. Pracowników Centrum zatrudnia kierownik Centrum, z tym że na jednego pracownika prowadzącego bezpośrednio zajęcia z uczestnikami nie powinno przypadać więcej niż 5 uczestników. Warunek ten nie dotyczy osób, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b.

Art. 12. 1. Osoba, o której mowa w art. 1, może, na podstawie:

1) własnego wniosku lub wniosku przedstawiciela ustawowego,
 

2) wniosku zakładu lecznictwa odwykowego, powiatowego centrum pomocy rodzinie, powiatowego urzędu pracy, ośrodka pomocy społecznej, organizacji pozarządowej lub klubu integracji społecznej, za zgodą tej osoby lub jej przedstawiciela ustawowego

- zostać skierowana do uczestnictwa w zajęciach prowadzonych przez Centrum, przez właściwy dla miejsca zamieszkania lub pobytu osoby ośrodek pomocy społecznej.
 

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, podlega zaopiniowaniu przez pracownika socjalnego ośrodka pomocy społecznej właściwego dla miejsca zamieszkania lub pobytu osoby kierowanej do uczestnictwa w Centrum po uprzednim przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego (rodzinnego).
 

3. W przypadku osób uzależnionych, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3, warunkiem przyjęcia do Centrum jest zakończenie programu psychoterapii w zakładzie lecznictwa odwykowego lub programu terapeutycznego w zakładzie opieki zdrowotnej.

4. Kierownik Centrum przyjmuje osobę skierowaną do Centrum po podpisaniu z nią indywidualnego programu zatrudnienia socjalnego, zwanego dalej "programem", w uzgodnieniu z kierownikiem ośrodka pomocy społecznej właściwego dla miejsca zamieszkania lub pobytu tej osoby.

5. Pierwszeństwo w skierowaniu do Centrum mają osoby zamieszkałe w gminach, na terenie których zostało utworzone Centrum. Osoby zamieszkałe w innych gminach mogą być kierowane do Centrum:

1) w przypadku zawarcia porozumienia między gminami o kierowaniu osób do Centrum, określającego zasady finansowania kosztów uczestnictwa kierowanych tam osób;

2) w przypadku posiadania przez Centrum wolnych miejsc i sfinansowania kosztów uczestnictwa osoby kierowanej przez gminę.

2. Program powinien określać w szczególności:

1) zakres i formy reintegracji zawodowej i społecznej;

2) rodzaje sprawności psychofizycznych niezbędnych do podjęcia pracy oraz metody ich ćwiczenia;

3) osoby odpowiedzialne za realizację programu.

4. Zaprzestanie realizacji programu następuje w przypadku:

1) stwierdzenia przez kierownika Centrum, że nastąpiło uporczywe naruszanie przez uczestnika postanowień programu uniemożliwiające jego dalszą realizację;

2) trwałego opuszczenia przez uczestnika zajęć w Centrum;

3) oświadczenia uczestnika o odstąpieniu od realizacji programu.

6. Realizacja programu jest warunkiem korzystania przez uczestnika ze świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego, na zasadach określonych w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, oraz z innych świadczeń określonych w niniejszej ustawie.

7. Zadania, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 12 ust. 2 i art. 15 ust. 3, mogą być realizowane także przez pracownika socjalnego zatrudnionego na podstawie umowy o pracę w organizacji pozarządowej, która uzyska zgodę na wykonywanie tych zadań właściwego dla siedziby tej organizacji wojewody.

Uwaga:
Na podstawie ustawy z dnia 29.07.2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. z 2005 r. nr 175, poz. 1462), z dniem 1.01.2006 r. ust. 7 otrzymuje brzmienie:

"7. Zadania, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 12 ust. 2 i art. 15 ust. 3, mogą być realizowane także przez pracownika socjalnego zatrudnionego na podstawie umowy o pracę w organizacji pozarządowej, która uzyska zgodę na wykonywanie tych zadań właściwego dla siedziby tej organizacji marszałka województwa."

Art. 14. 1. Czas dziennego pobytu uczestnika w Centrum nie może być krótszy niż 6 godzin.

2. Kierownik Centrum jest obowiązany zapewnić uczestnikom bezpieczne i higieniczne warunki uczestnictwa, w tym środki ochrony indywidualnej, szkolenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przeprowadzenie odpowiednich badań lekarskich.

3. Uczestnikom zajęć w Centrum przysługuje zaopatrzenie z tytułu wypadku w trakcie pobytu w Centrum na podstawie przepisów o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach.

4. Uczestnikom zajęć w Centrum przysługuje nieodpłatnie jeden posiłek dziennie w trakcie pobytu.

Art. 15. 1. Okres próbny w Centrum trwa 1 miesiąc. W okresie próbnym uczestnik otrzymuje świadczenie integracyjne w wysokości 50% zasiłku dla bezrobotnych.

2. Po pomyślnym zakończeniu okresu próbnego, kierownik ośrodka pomocy społecznej, na wniosek kierownika Centrum, kwalifikuje uczestnika do uczestnictwa w zajęciach w Centrum.

3. Okres uczestnictwa w zajęciach w Centrum może trwać do 11 miesięcy. Jeżeli analiza stanu realizacji programu uzasadnia potrzebę przedłużenia okresu uczestnictwa w zajęciach w Centrum, kierownik Centrum, na wniosek lub po zasięgnięciu opinii pracownika socjalnego Centrum, może przedłużyć okres uczestnictwa o kolejne 6 miesięcy.

4. W okresie uczestnictwa w zajęciach w Centrum, o którym mowa w ust. 3, na wniosek uczestnika kierownik Centrum przyznaje świadczenie integracyjne w wysokości 80% zasiłku dla bezrobotnych.

5. Świadczenie integracyjne jest wypłacane przez Centrum w okresach miesięcznych z dołu.

6. Świadczenie integracyjne za niepełny miesiąc uczestnictwa ustala się dzieląc kwotę świadczenia przez 30 i mnożąc przez liczbę dni kalendarzowych przypadających w okresie, za który świadczenie to przysługuje.

7. Świadczenie integracyjne ulega zmniejszeniu o 1/20 za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności uczestnika na zajęciach w Centrum trwającej nie dłużej niż 3 dni w miesiącu. W przypadku nieusprawiedliwionej nieobecności trwającej dłużej niż 3 dni w miesiącu świadczenie integracyjne za dany miesiąc nie przysługuje.

8. Na wniosek kierownika Centrum, zawierający kopię listy wypłaconych świadczeń integracyjnych, starosta właściwy dla siedziby Centrum refunduje ze środków Funduszu Pracy kwotę wypłaconych w poprzednim miesiącu świadczeń integracyjnych. Na wniosek kierownika Centrum starosta może przekazać Centrum zaliczkę na wypłatę świadczeń integracyjnych.

Art. 16. 1. Po zakończeniu uczestnictwa w zajęciach w Centrum, a w uzasadnionych przypadkach także przed jego zakończeniem, na wniosek kierownika Centrum, pracownika socjalnego i uczestnika lub po uczestnictwie w klubie integracji społecznej na wniosek pracownika socjalnego lub uczestnika:

1) powiatowy urząd pracy może skierować uczestnika do pracy:

a) u pracodawcy,

b) w Centrum;

2) uczestnicy mogą podjąć wspólną działalność gospodarczą w formie spółdzielni socjalnej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2003 r. nr 188, poz. 1848 oraz z 2004 r. nr 99, poz. 1001).

1) 80% zasiłku dla bezrobotnych wraz ze składką na ubezpieczenia społeczne, w pierwszych 3 miesiącach;

2) 60% zasiłku dla bezrobotnych wraz ze składką na ubezpieczenia społeczne, w 3 kolejnych miesiącach;

3) 40% zasiłku dla bezrobotnych wraz ze składką na ubezpieczenia społeczne, w następnych 6 miesiącach.

4. Koszty pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa w podjęciu działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być dofinansowane ze środków Funduszu Pracy do wysokości 80% udokumentowanych kosztów pomocy prawnej, konsultacji lub doradztwa, w wysokości nieprzekraczającej jednak przeciętnego wynagrodzenia.

5. Refundacja, o której mowa w ust. 2, jest finansowana ze środków Funduszu Pracy na zasadach określonych dla robót publicznych, o których mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

6. W przypadku podjęcia działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 2, przysługują uprawnienia, o których mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Art. 17. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2, w stosunku do osób zatrudnionych na podstawie spółdzielczej umowy o pracę, będących uprzednio uczestnikami Centrum, część wynagrodzenia odpowiadająca składce należnej od zatrudnionego na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe oraz część kosztów osobowych pracodawcy odpowiadająca składce na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe za zatrudnionego, na podstawie umowy zawartej między starostą właściwym dla siedziby spółdzielni a spółdzielnią może podlegać finansowaniu ze środków Funduszu Pracy przez okres 12 miesięcy od dnia zatrudnienia.

2. Zwrotu opłaconych składek, o których mowa w ust. 1, dokonuje starosta, w okresach kwartalnych na podstawie udokumentowanego wniosku spółdzielni, w terminie 30 dni od dnia jego złożenia.

3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w ust. 2, oraz tryb dokonywania zwrotu opłaconych składek, uwzględniający rodzaj niezbędnej dokumentacji, jaką należy dołączyć do wniosku.

Art. 18. 1. Gmina, ośrodek pomocy społecznej lub organizacja pozarządowa prowadzące reintegrację zawodową i społeczną dla osób, o których mowa w art. 1, mogą:

1) organizować roboty publiczne;

2) prowadzić kluby integracji społecznej organizujące działania o charakterze terapeutycznym, zatrudnieniowym i samopomocowym.

1) programy zatrudnienia tymczasowego mające na celu pomoc w znalezieniu pracy na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy, w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy, u pracodawców, wykonywania usług na podstawie umów cywilnoprawnych oraz przygotowanie do podjęcia zatrudnienia;

2) poradnictwo prawne;

3) działalność samopomocową w zakresie zatrudnienia, spraw mieszkaniowych i socjalnych.

Art. 19 - 27. (pominięto)

Art. 28. Do dnia 31 grudnia 2004 r. nadanie statusu Centrum wymaga pozytywnej opinii ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

Art. 29. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 22

Problemy Osób Niepełnosprawnych

:: Informacje ::  Uprawnienia  ::  Prawo :: Rehabilitacja :: PFRON :: Bez barier :: Zakłady Pracy Chronionej  :: Poradniki :: NSZZ Solidarność ::
:: Podatek VAT ::  Programy celowe ::  Rzecznik Praw Obywatel. ::  Protesty  ::  Świadczenia  ::  Aktualności  :: Karty praw :: O mnie :: Linki ::

Ostatnia modyfikacja: maj 2006,

www.kodeki.org/?17iuk4bgjfekeio0018d5
[kliknij na link aby do mnie napisac]

Najlepiej oglądać używając wersja 5.5 lub nowszy  i rozdzielczości

Copyright ,,Problemy Osób Niepełnosprawnych” 1998 - 2006.