Nie ma możliwości, by decyzja orzekania o stopniu niepełnosprawności była podejmowana obiektywnie?

    Przeglądając magazyn dla niepełnosprawnych, ich rodzin i przyjaciół ,,INTEGRACJA", maj - czerwiec, 3/2002 (54), uwagę moją zwrócił artykuł pt.: ,,Schorowane orzecznictwo" - tekst autorstwa Agaty Ramus, w którym to artykule na uwagę zasługuje głównie kilka fragmentów np.: ,,Orzeczenie nieobiektywne", gdzie w krótkiej informacji pani Barbara Sławińska Dyr. Departamentu Orzecznictwa Lekarskiego, Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie (na str. 42) wypowiada się: cytuję dosłownie: ,,To, czym kieruje się lekarz orzecznik ZUS, znajduje się w ustawie.
    Orzeczenie podejmowane jest indywidualnie. Podczas dokładnego badania lekarskiego oceniany jest m.in. stan pacjenta, wiek, postęp choroby,. Nie ma wytycznych, lekarz kieruje się zapisami w ustawie. Nie ma możliwości, żeby decyzja podejmowana była obiektywnie. Jeżeli osoba ubiegająca się o świadczenie nie jest zadowolona z orzeczenia, może w ciągu jednego miesiąca za pośrednictwem ZUS odwołać się do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Za odwołanie nie trzeba płacić."
    Podpisane Barbara Sławińska ... j.w.
    Dlaczego pani Barbara twierdzi, że nie ma możliwości ..., ja to zrozumiałem, że: decyzje orzeczników mają być nieobiektywne. Nie zwróciłbym uwagi na sformułowanie, że czasami dochodzi do nieobiektywnych decyzji, gdyż orzecznik też człowiek i popełnia błędy i wtedy ZUS stara się te decyzje ,,naprawić", dając możliwość odwołania od krzywdzących decyzji, lub coś w tym rodzaju...

,,Orzeczenie nieobiektywne

To, czym kieruje się lekarz orzecznik ZUS, znajduje się w ustawie. Orzeczenie podejmowanie jest indywidualnie. Podczas dokładnego badania lekarskiego oceniany jest m.in. stan pacjenta, wiek, postęp choroby. Nie ma wytycznych, lekarz kieruje się zapisami w ustawie. Nie ma możliwości, żeby decyzja podejmowana była obiektywnie. Jeśli osoba ubiegająca się o świadczenie nie jest zadowolona z orzeczenia, może w ciągu jednego miesiąca za pośrednictwem ZUS odwołać się do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Za odwołanie nie trzeba płacić.

Barbara Sławińska.
Dyrektor Departamentu Orzecznictwa Lekarskiego, Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie."

A jednak warto się odwoływać od decyzji orzecznika, na dowód e-mail:

    "Witaj!
    Jestem po rozmowie z miejscowym dobrym adwokatem i dowiedziałam się, że skarżenie orzecznika ZUS równoznaczne jest ze skarżeniem samego ZUS-u czyli de facto organu państwowego, a on (adwokat) sam o takim powództwie jeszcze nie czytał w literaturze ani nie spotkał się w swoim prawniczym środowisku. Zaznaczył, że sprawa byłaby trudna, ale nie do końca skazana na niepowodzenie. Mamy się zastanowić, co można by za nasze straty uznać z powodu zabrania renty.
     A na marginesie tego, co nas spotkało bardzo gorąco zachęcam do niezwłocznego odwoływania się od decyzji ZUS- owskich jeżeli tylko są dla Was krzywdzące. (...)

Nie przypuszczaliśmy, że w ciągu całego roku oczekiwania na wyrok Sądu Pracy, że Sąd nie tylko przywróci nam rentę, ale i o DWA stopnie ją podwyższy a także przyzna ją NA STAŁE!!! Całkiem młodemu facetowi, jakim jest mój mąż. ZUS odebrał mu rentę po 5 miesiącach wypłacania świadczenia pomimo, że przyznał ją na 2 lata. Zrobili szybko ,,extra" komisję i po ,,ptakach".
Pozdrawiamy wszystkich serdecznie"

D. i R. N.

Gdy zabrali mu rentę, stracił zaraz pracę gdyż pracodawca, przystał otrzymywać już na niego ulgi (związane z utworzeniem stanowiska pracy - absolwent), a także mniejszej składki ZUS.

O STOPNIU NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI
Decyzję można zaskarżyć

Orzeczenia wojewódzkich zespołów o stopniu niepełnosprawności mogą być zaskarżane do sądów pracy i ubezpieczeń społecznych.
Tryb orzekania w sprawach dotyczących stopnia niepełnosprawności określa ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 1997 nr 123, poz. 776 z późn. zm.), która przewiduje możliwość wniesienia odwołania do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych od decyzji zapadłych w tych sprawach.

Orzekanie dwuinstancyjne

Zgodnie z przepisami tej ustawy, postępowanie dotyczące stopnia niepełnosprawności ma charakter postępowania dwuinstancyjnego, w którym w pierwszej instancji orzekają powiatowe zespoły, natomiast w drugiej instancji wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności. W postępowaniu tym w zakresie nieuregulowanym odmiennie tą ustawą stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.
W myśl art. 6 c ust. 5 tej ustawy, od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Odwołanie to wnosi się za pośrednictwem wojewódzkiego zespołu, który wydał zaskarżane orzeczenie. Jeżeli wojewódzki zespół uzna, że odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie, może uchylić lub zmienić zaskarżone orzeczenie. Podkreślić również należy, że postępowanie w sprawach odwołań jest wolne od kosztów i opłat sądowych. Zatem osoba odwołująca się od decyzji wojewódzkiego zespołu do sądu nie musi obawiać się, że poniesie w związku z tym dodatkowe koszty.

Właściwe niektóre sądy

Sądami właściwymi do rozstrzygania odwołań od orzeczeń wojewódzkich zespołów są obecnie wydziały pracy i ubezpieczeń społecznych sądów rejonowych (art. 4778 par. 2 pkt 4 kodeksu postępowania cywilnego). Z tym, że chodzi tu tylko o sądy rejonowe mające swą siedzibę w miastach będących siedzibą sądu okręgowego, w którym jest utworzony wydział ubezpieczeń społecznych albo wydział pracy i ubezpieczeń społecznych (art. 12 par. 2 ustawy o ustroju sądów powszechnych – Dz.U. z 2001 nr 98, poz. 1070). Chodzi tu więc o sądy rejonowe położone w największych miastach.

Wszystkie orzeczenia

Wątpliwości budziła kwestia, od jakich orzeczeń wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności przysługuje prawo wniesienia odwołania do sądu. A mianowicie, czy prawo to dotyczy tylko decyzji o charakterze merytorycznym, czyli orzekających dany stopień niepełnosprawności lub orzeczeń odmownych, czy także orzeczeń formalnych, dotyczących toku postępowania, np. o umorzeniu tego postępowania. Rozstrzygając te wątpliwości, Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 7 lutego 2001 r. I SA 2585/00 (OSP 2002 nr 1, poz. 11) stwierdził, iż orzeczenia wydawane w postępowaniu przez zespoły do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności są decyzjami w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Każde orzeczenie zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, niezależnie od tego, czy rozstrzyga sprawę, co do jej istoty, czy też jedynie kończy postępowanie w sprawie, podlega zaskarżeniu do sądu powszechnego w drodze odwołania.
Oznacza to, że każdego rodzaju decyzja wydana przez wojewódzki zespół może zostać zaskarżona w drodze odwołania do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Powoduje to także, iż w tego rodzaju sprawach wyłączona jest właściwość NSA. Takie rozwiązanie jest z pewnością korzystne dla osób kwestionujących decyzje zespołów powołanych do orzekania o stopniu niepełnosprawności, gdyż przyśpiesza termin rozpoznania zaskarżonej decyzji i ułatwia dostęp do sądu.

Ryszard Sadlik

Problemy Osób Niepełnosprawnych

Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>>Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>>Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>>

Ostatnia modyfikacja: kwiecień, 2003 romans@idn.org.pl

Najlepiej oglądać używając IE 5.0. lub IE 6.0. i w rozdzielczości 800x600 lub większej.
Copyright 1997-2002