RECHABILITACJA LECZNICZA - ZA POŚREDNICTWEM ZUS
Od dnia 27 grudnia 1996 r. obowiązują przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 1996 r. w sprawie kierowania na rehabilitację leczniczą w ramach prewencji rentowej oraz pokrywania kosztów tej rehabilitacji (DzU nr. 145, poz 674) umożliwiające skorzystanie z rehabilitacji leczniczej za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Prowadzony na podstawie tego rozporządzenia program prewencji rentowej polega na kierowaniu na rehabilitację leczniczą osób objętych z tytułu wykonywanej pracy ubezpieczeniem społecznym, które są zagrożone stałą lub długoterminową niezdolnością do pracy, a rokują nadzieję odzyskania zdolności do pracy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych prowadzi tę działalność w porozumieniu z Ministerstwem Zdrowia i Opieki Społecznej, które udostępniło zakłady lecznictwa uzdrowiskowego dla pacjentów kierowanych w ramach prewencji rentowej. Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że wczesna rehabilitacja stwarza dużą szansę powrotu do zdrowia i pracy zarobkowej.
Na rehabilitację leczniczą w ramach prewencji rentowej mogą być kierowane osoby objęte z tytułu wykonywanej pracy ubezpieczeniem społecznym, pobierające przez dłuższy okres świadczenia z tytułu czasowej niezdolnośći do pracy i zagrożone stałą lub długoterminową niezdolnością do pracy. !Z możliwości uzyskania skierowania na rehabilitację leczniczą za poąrednictwem ZUS nie mogą skorzystać osoby mające uprawnienia do emerytury lub renty z tytułu trwałej niezdolnośći do pracy.
Osoba poddana rehabilitacji leczniczej za pośrednictwem ZUS-u nie ponosi jej kosztów pod warunkiem, że rehabilitacja realizowana jest zgodnie ze skierowaniem ZUS-u. Koszty przejazdu na rehabilitację leczniczą poniesione przez skierowanego ZUS zwraca do wysokośći kosztów przejazdu najtańszym środkiem komunikacji publicznej. !W przypadku, gdy z "Informacji o leczeniu rehabilitacyjnym", którą po zkończeniu leczenia ośrodek rehabilitacyjny zobowiązany jest przesłać do ZUS-u wynika, że ubezpieczony wykorzystał zwolnienie lekarskie do pracy w sposób niezgodny z jego przeznaczeniem, mają zastosowanie przepisy art. 18 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU nr 30 z 1983 r., poz. 143 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem ubezpieczony traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres zwolnienia.
Kto może wystawić wniosek o potrzebie rehabilitacji?
Uprawnienie takie mają lekarze zakładów opieki zdrowotnej, lekarze prywatnie
praktykujący, a także lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wnioski
wraz z niezbędną dokumentacją lekarską, składa się w oddziale ZUS właściwym
ze względu na miejsca zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej przez
ubezpieczonego. Wzór wniosku stanowi załącznik do rozporządzenia.
Jaki jest tryb wydania skierowania na rehabilitację leczniczą?
Po sprawdzeniu, że osoba, której wniosek dotyczy, spełnia warunek podlegania
ubezpieczeniu społecznemu i rokuje odzyskanie zdolności do pracy. lekarz Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych wydaje orzeczenie, które stanowi podstawę zakwalifikowania
i skierowania na rehabilitację w ramach programu prewencji rentowej. Skierowanie
na rehabilitację przesyłane jest do właściwego ośrodka rehabilitacyjnego, który
powiadamia osobę zainteresowaną o terminie i miejscu rehabilitacji. Po
zakończonej rehabilitacji ośrodek rehabilitacyjny wydaje osobie poddanej zabiegom
rehabilitacji oryginały wyników badań lekarskich oraz - na jej żądanie - egzemplarz
"Informacji o leczeniu rehabilitacyjnym", którą przesyła do Wydziału do spraw
Rehabilitcji i Prewencji Rentowej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Kogo kieruje się na rehabilitację leczniczą w pierwszej kolejnośći ?
W pierwszej kolejności rozpatrywane są wnioski z orzeczeniem o potrzebie rehabilitacji
od lekarzy orzeczników ZUS i wnioski ze szpitali i klinik