Rok 1998 i początek 1999 w Internecie dla Niepełnosprawnych (IdN)

 


"Nie jesteś sam" - Konkursy Fundacji im. St.Batorego
Najważniejsza inicjatywa w 1998 roku na rzecz IdN-u w Polsce.

W końcu 1998 roku została zamieszczona w prasie następująca informacja Fundacji im. Stefana Batorego:

Fundacja Stefana Batorego ogłosiła w 1998 roku w swojej witrynie konkurs "Nie jesteś sam - Internet dla Osób Niepełnosprawnych". Konkurs adresowany jest do organizacji i instytucji, które działają na rzecz osób niepełnosprawnych w naszym kraju. W jego ramach Fundacja będzie wspierać projekty promujące Internet jako nową formę pracy, edukacji i rehabilitacji tej grupy społecznej - m.in. powstawanie serwisów internetowych dla osób niepełnosprawnych, organizowanie dla nich szkoleń z zakresu obsługi internetu. W tym roku będą również rozpatrywane wnioski złożone przez szkoły specjalne i integracyjne.

W konkursie można uzyskać dofinansowanie na opracowanie materiałów w wersji html, konwersję danych, podłączenie do Internetu, szkolenie w posługiwaniu się Internetem, oprogramowanie sieciowe. Wszystkie witryny WWW, na które Fundacja udzieli dofinansowania, powinny być wykonywane przez osoby niepełnosprawne. Przygotowane w ramach projektu materiały można będzie umieszczać na serwerze idn.org.pl prowadzonym przez Fundację Pomocy Matematykom i Informatykom Niesprawnym Ruchowo.

Prosimy o nadsyłanie wniosków do 28.02.1999 (II edycja) oraz 13.08.1999 (III edycja), na adres Fundacji St.Batorego z dopiskiem Nie jestem sam. Wszystkie wnioski do Programu prosimy przesyłać wraz z dyskietką zawierającą wersję wniosku w formacie txt, standard polskiej czcionki zgodny z WIN 1250.

Fundacja im.Stefana Batorego
Program Internet
ul. Flory 9
00-586 Warszawa

Rozstrzygnięcie II edycji konkursu nastąpi w maju, III edycji w listopadzie 1999 r. Schemat wniosku jest dostępny pod adresem: http://www.batory.org.pl/internet/wniosek2.html

Koordynacją projektu zajmuje się Anna Motoczyńska. Dodatkowe informacje na temat konkursu mogą Państwo znaleźć pod adresem http://www.batory.org.pl/internet/ oraz uzyskać pod telefonem (0-22) 488055 lub pisząc e-mail na adres: idn@batory.org.pl

Informujemy, że w ramach serwisu idn.org.pl Fundacja Pomocy Matematykom i Informatykom Niesprawnym Ruchowo oferuje osbom niepełnosprawnym oraz instytucjom wspierającym takie osoby, oprócz miejsc na strony www, również bezpłatne konta poczty elektronicznej (http://www.idn.org.pl), udział w tematycznych listach dyskusyjnych.

 

Komentarz Fundacji PMiINR:

Stworzenie przez Fundację Batorego konkursów "Nie jesteś sam" okazało się bardzo trafną decyzją dla IdN-u i spotkało się z nader żywą reakcją organizacji osób niepełnosprawnych z różnych stron Polski, które uzyskały w ten sposób szanse działania i współdziałania ponad barierami komunikacyjnymi. W I edycji konkursu rozpatrzono 52 wnioski, w II edycji 22. Naczelną zasadą było umożliwienie wnioskującym grupom dostępu do Internetu (modem) i publikacji materiałów o prowadzonej działalności na rzecz osób niepełnosprawnych.

Jak dotąd jest to jedyna w Polsce szeroko zakrojona inicjatywa na rzecz obecności osób niepełnosprawnych w Internecie. Sektor publiczny zachowuje niestety całkowitą obojętność. Świadczy o tym zwrócona do przedstawicieli Fundacji PMiINR uwaga notabla z Oddziału Warszawskiego Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, że na fanaberie PFRON nie ma pieniędzy.

 


Barbara Woźniak

Sponsorzy I węzła Internetu dla Niepełnosprawnych (IdN1): rok 1998 i początek 1999.
Informacja Fundacji Pomocy Matematykom i Informatykom Niesprawnym Ruchowo (FPMiINR)

Jak pisaliśmy w I Zeszycie Na wózku inwalidzkim ... (Prace IPI PAN, nr 813, 1996), pomysł powstania IdN-u zrodził się wśród grupy uczestników II Forum Teleinformatyki w 1996 roku dzięki inspiracji nieżyjącego już Marka Cara. W grupie inicjatorów znalazły się : Telekomunikacja Polska S. A., IBM Polska, Microsoft Polska, Zakład "Internet dla Szkół" Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej i nasza Fundacja PMiINR. Na początku trzy firmy: IBM, TPSA i Microsoft bezpłatnie przekazały Fundacji PMiINR (która miała zajmować się administrowaniem sieci i szkoleniem użytkowników) serwer, łącze analogowe i oprogramowanie licencyjne umożliwiając start pierwszego węzła IdN-u.

Rok 1998, czyli startu IdN1, był dla IdN-u rokiem wytężonej działalności. Ale całe przedsięwzięcie nie mogłoby trwać bez ciągłej pomocy ze strony sponsorów. W 1998 roku Microsoft dostarczał nam bezpłatnie nowe wersje (upgrade) oprogramowania; TPSA udzielała nam pełnej bonifikaty na miesięczne opłaty abonamentowe związane z eksploatacją łącz sieci POLPAK-T w Komputerowym Laboratorium Inwalidów Ruchu, prowadzonym przez FPMiINR przy ul. Twardej 51/55, zwiększyła pamięć operacyjną użyczonego nam serwera oraz obsługuje w Warszawie serwer znajdujący się w Centrum Systemów Teleinformatycznych TPSA. IBM stale opiekowała się podarowanym nam serwerem i zwiększyła jego pamięć operacyjną.

W 1998 roku do początkowej grupy sponsorów IdN1 dołączyły następne firmy. Tak więc Business Power Systems podarował nam zasilacz UPS z oprogramowaniem (bardzo potrzebny, bo w KLABIRze na Twardej zdarzają się często awarie zasilania elektrycznego); od Dell Computer Poland dostaliśmy wysokiej klasy zestawy komputerowe; Edusoft bezpłatnie przeszkolił dwie osoby na kursach dotyczących Microsoft Windows NT 4.0. Bardzo też ważne było podarowanie nam używanego sprzętu komputerowego przez firmę Johnson & Johnson Poland i przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej. Sprzęt ten po przemontowaniu przekazaliśmy do użytkowania inwalidom ruchu, którzy bądź mieli dużo starsze własne komputery bądź nie mieli żadnych.

Pełna lista ofiarodawców roku 1998 na rzecz FPMiINR jest zamieszczona na końcu zeszytu.

Z ostatniej chwili: nowa inicjatywa sponsorowania IdN1 ze strony Microsoftu. W kwietniu 1999 Microsoft podjął decyzję o rozszerzeniu swojej pomocy dla IdN1 i dla działalności FPMiINR. Pełna informacja o tym wspaniałym przedsięwzięciu znajdzie się w liście intencyjnym, który przedstawiciele Microsoft-Polska wręczą Zarządowi Fundacji PMiINR w dniu 25 maja 1999.

 


Wanda Pohorecka

Zlecenia w trybie telepracy dla użytkowników IdN1

Powstanie IdN1 miało wspomagać zlecanie prac informatycznych ciężko poszkodowanym podopiecznym Fundacji PMiINR w trybie telepracy. Początki są niestety skromne, do działań tego typu muszą się dopiero przekonać potencjalni pracodawcy, a nasi wykonawcy muszą nauczyć się sami znajdować zlecenia i skutecznie konkurować na rynku. W roku 1998 wydawnictwo PWN S. A. zatrudniło dwie osoby na wózkach inwalidzkich przy serwisowaniu encyklopedii multimedialnej i słowników; firmy Elmex, Compress i Instytut Rynku Wewnętrznego zlecały tworzenie stron WWW; firma Leta S. A. z Wodzisławia Śląskiego zleciła przyjmowanie zamówień drogą internetową. Od początku 1999 roku Microsoft Polska rozpoczął stałe zlecanie członkom Fundacji PMiINR tłumaczeń tekstów z języka angielskiego.

Mamy nadzieję, że ten rodzaj pomocy dla środowiska osób niepełnosprawnych będzie coraz bardziej popularny! Zlecenia są niezbędne dla wielu inwalidów niezdolnych do podjęcia pracy na etacie.

POSZUKUJEMY ZLECEŃ INFORMATYCZNYCH!

W 1998 roku nasza Fundacja podejmowała wiele działań promujących telepracę. Przedstawiciele Fundacji (Krystyna Karwicka i Michał Daszkowski) prowadzili warsztaty poświęcone telepracy, m.in. na Targach Internetowych w Gdyni oraz na IV Forum Teleinformatyki w Legionowie, a Krzysztof Markiewicz wygłosił prelekcję o telepracy dla niepełnosprawnych na COMNET'98. Ponadto w czerwcu 98 roku Komitet Rehabilitacji PAN i Fundacja PMiINR zorganizowały konferencję na temat: "Rehabilitacja i aktywizacja zawodowa osób niesprawnych ruchowo za pomocą komputera, telefonu i modemu - próby organizacji telepracy".

Z inicjatywy FPMiINR ukazało się też kilka artykułów na temat telepracy, zarówno w fachowej prasie komputerowej, jak i ogólnopolskiej.

 


Krzysztof Markiewicz, Michał Daszkowski

Administrowanie węzłem IdN1

1. Infrastruktura informatyczna IdN1

W ramach inicjatywy "Internet dla Niepełnosprawnych" Fundacja Pomocy Matematykom i Informatykom Niesprawnym Ruchowo zajęła się organizacją i eksploatacją pierwszego węzła nazwanego IdN1. Pierwotnie nazwa ta odnosiła się do serwera o adresie internetowym idn1.idn.org.pl, ulokowanego w Centrum Systemów Teleinformatycznych Telekomunikacji Polskiej SA. W związku z rozszerzeniem oferty usług internetowych o usługi serwerów pracujących w Komputerowym Laboratorium Inwalidów Ruchu (KLABIR) obecnie węzłem IdN1 nazywamy strukturę pokazaną schematycznie na Rys.1.

Od początku funkcję serwera IdN1 pełni komputer typu 8640-0DV (PC server 320 z procesorem Pentium 133 MHz, 32 MB RAM i 2,25 GB HDD) przekazany w użytkowanie przez firmę IBM. Jest on przyłączony poprzez router CISCO 1005 i modem TELINDUS do portu sieci POLPAK-T o maksymalnej przepustowości 256 kb/s. Internetowe usługi WWW i FTP realizuje MS Internet Information Server. Natomiast jako serwer poczty elektronicznej pracuje MS Exchange Server 5.0 (plus Service Pack 2). Wybór takiej lokalizacji serwera IdN1 podyktowany był brakiem bezawaryjnego zasilania w KLABIR, ofertą pomocy w administrowaniu serwera przez wykwalifikowaną obsługę TPSA, większym bezpieczeństwem fizycznym serwera w dobrze strzeżonym obiekcie.

Lokalna instalacja w KLABIR ma dostęp do Internetu na podobnej zasadzie. W tym celu wykorzystywany jest drugi port w sieci POLPAK-T, do którego poprzez dzierżawione łącze stałe przyłączony jest modem TELINDUS wraz z routerem CISCO 1005. Łącze ma aktualnie maksymalną przepustowość 64kb/s (minimalna gwarantowana przepustowość równa jest 0kb/s), wystarczającą do zdalnego administrowania serwerem IdN1 oraz dla celów szkoleń internetowych. Każdy z komputerów przyłączony jest do takiego gniazda sieci lokalnej odcinkiem przewodu przyłączeniowego. W ten sposób dołączony jest także sprzętowy serwer drukarki ulokowanej w korytarzu, a od niedawna także zasilacz awaryjny (UPS o mocy 3kVA) komunikujący się z lokalnymi serwerami. W części biurowej na antresoli przyłączone są dwa komputery, w sali szkoleniowej - 12, a kawiarence internetowej - 3.

Dwanaście komputerów szkoleniowych oraz trzy w kawiarence mają zainstalowane dwa systemy operacyjne do wyboru: MS Windows NT Workstation 4.0 PL (plus Service Pack 3) oraz Linux. Jeden z komputerów w kawiarence wyposażono w wymienny dysk twardy, dzięki czemu możliwe było zrealizowanie stanowiska dla osoby niedowidzącej, pracującego pod systemem operacyjnym MS Windows 95 z wykorzystaniem tekstowego środowiska DOS-owego oraz systemu Read Board czytającego syntetycznym głosem tekst na ekranie. Jako serwery pracują dwa standardowe komputery PC: jeden o nazwie klab.idn.org.pl pod systemem operacyjnym MS Windows NT 4.0 Server (Service Pack 3), drugi o nazwie ufik.idn.org.pl pracujący pod systemem operacyjnym Linux. Udostępnia on w sieci lokalnej sieciowe programy użytkowe MS Office 97 oraz Corel Draw 7.0 PL, zestawy instalacyjne oprogramowania użytkowego, obsługę drukarki sieciowej (spooler), konta lokalnych użytkowników. Serwer linuxowy "ufik" powstał z zamiarem zbadania możliwości wykorzystania tego bezpłatnego oprogramowania jako serwera lokalnej komórki IdN, pracującego zarówno jako serwer internetowy jak i lokalny serwer plików. Pozyskany niedawno zasilacz awaryjny UPS zasila obydwa serwery oraz modem, router i koncentratory. Dysponuje on zapasem mocy pozwalającym na awaryjne zasilanie jeszcze jednego serwera i umożliwia bezpieczne zakończenie pracy serwerów w czasie dłuższego zaniku napięcia zasilającego.

Serwer internetowy ufik.idn.org.pl pracuje pod kontrolą systemu operacyjnego Linux (aktualnie już z nową wersją jądra systemu serii 2.2.x) - darmowego i powszechnie dostępnego na prawach licencji GPL systemu unixowego. "ufik" pełni rolę lokalnego serwera plików i aplikacji, komputera sterującego UPS'em w sieci lokalnej oraz serwera internetowego, udostępniającego następujące usługi:

Opis wszelkich dostępnych usług znajduje się na stronach WWW serwera: http://ufik.idn.org.pl . Ponadto umożliwia on całkowicie zdalną pracę przy zastosowaniu bezpiecznych narzędzi.

ufik bardzo dobrze sprawdza się w roli serwera internetowego, zaś łatwość w dostępie do oprogramowania i niezwykle szybko rozwijające się oprogramowanie dla tego systemu czynią go niezwykle elastycznym i pozwalają na prowadzenie interesujących eksperymentów i wdrożeń. Na uwagę zasługuje także duża stabilność (praktycznie nie zdarzyły się nieplanowane wyłączenia, zaś okresy nieprzerwanej pracy dochodzą do 100 dni) i wydajność.

2. Eksploatacja węzła IdN1

Eksploatacja opisanego powyżej systemu w okresie od marca 98r.do marca 99r. związana była z pokonywaniem problemów natury technicznej i organizacyjnej oraz doskonaleniem umiejętności administrowania przez Krzysztofa Markiewicza. W pierwszym okresie działalności były to zadania bardzo obciążające i stresujące ze względu na konieczność podołania bardzo wielu wymaganiom w stosunkowo krótkim czasie, a także opanowania sporej wiedzy praktycznej z zakresu diagnostyki funkcjonowania systemu, który co gorsza po pewnym czasie normalnego funkcjonowania zaczął ujawniać nieoczekiwane niestabilne zachowania. Ogromnie uciążliwym niedostatkiem była niewystarczająca dokumentacja oprogramowania. Sytuacja w tym zakresie uległa wyraźnej poprawie (przynajmniej w sensie poznawczym) po dostarczeniu w sierpniu 98r. przez firmę Microsoft Polska bazy wiedzy na dyskach CD-ROM w ramach systemu pomocy TechNet. Kolejne comiesięczne wydania TechNet-u otrzymujemy teraz na bieżąco. Wytrwałe studiowanie tych zasobów oraz śledzenie stosownych grup newsowych w Internecie to bardzo ważny, choć czasochłonny element pracy administratora.

Jedną z przyczyn niestabilnej pracy serwera IdN1 udało się wyeliminować po zainstalowaniu MS Exchange 5.0 Service Pack 2. Wezwani na pomoc eksperci Microsoftu potwierdzili poprawność instalacji oprogramowania zwracając uwagę na możliwą niestabilność sprzętową serwera IdN1. Z kolei nawiązanie kontaktu z serwisem wskazanym przez IBM i dwukrotne modernizacje serwera, zakończone w grudniu 98r. wymianą zasilacza i płyty głównej, dały połowiczny efekt - wydłużył się nieco czas stabilnej pracy serwera do średnio dwóch tygodni. W ciągu minionego roku serwer IdN1 zawiesił się kilkadziesiąt razy! Za każdym razem przywrócenie systemu do działania wymagało zrestartowania go na miejscu przez administratora z Centrum Systemów Teleinformatycznych TPSA. Minimalny czas reakcji na takie zdarzenie wyrażał się w godzinach, a najbardziej krytyczna sytuacja występowała w soboty - wtedy trzeba było czekać do poniedziałku na poranną interwencję obsługi. Nie trzeba dodawać jak źle było to odbierane przez użytkowników, często nowicjuszy, dla których taka sytuacja oznaczała dodatkowy stres i koszt.

Te tak ciężkie doświadczenia spowodowały, że serwis DNS został przeniesiony z serwera IdN1 na "ufika", co wyeliminowało gubienie informacji o domenie idn.org.pl w czasie awarii serwera IdN1. Dodatkowo Michał Daszkowski administrujący "ufikiem" ustawił na tym serwerze wyłapywanie zabłąkanej poczty, która po uruchomieniu IdN1 wracała do adresatów. W ostatnim okresie poczynione zostały działania zmierzające do takiego zorganizowania poczty elektronicznej, aby - w razie awarii jednego z serwerów poczty - drugi był w stanie obsłużyć użytkowników domeny idn.org.pl.

Osobne problemy pojawiały się w funkcjonowaniu sieci lokalnej w KLABIR. Dwukrotnie zdarzyły się zaniki zasilania, w wyniku których serwer lokalny klab.idn.org.pl pracujący pod systemem Windows NT Work-station 4.0 PL musiał być reinstalowany. Byłoby o wiele łatwiej odtworzyć instalację systemu, gdyby serwer był wyposażony w urządzenie do tworzenia kopii zapasowych. Na to jednak Fundacja PMiINR do dziś nie ma środków. Nie trzeba dodawać, że od niezawodności serwerów lokalnych bezpośrednio zależy niezakłócony tok szkoleń, które powinny odbywać się praktycznie przez cały dzień przez 6 dni w tygodniu.

Kolejny problem to konieczność opieki serwisowej nad komputerami w sali szkoleniowej i kawiarence. Praktyka pokazała, że do tego zadania absolutnie niezbędna jest dodatkowa osoba, najlepiej będąca na miejscu w trakcie prowadzonych zajęć, mogąca podjąć natychmiastowe działania w razie jakiejś awarii sprzętu lub oprogramowania. Oczywista jest konieczność utrzymywania w równie dobrym stanie komputerów w kawiarence internetowej, ponieważ w razie awarii można je wykorzystać natychmiast do zamiany uszkodzonego sprzętu. Niezbędne okazuje się także pielęgnowanie oprogramowania na komputerach szkoleniowych, a to dzięki pewnym słabościom standardowej instalacji systemu MS Windows NT 4.0 Workstation PL i spontanicznej "aktywności" użytkowników. Praca w sieci w początkowym okresie była także nowością dla osób prowadzących szkolenia. Musiał upłynął pewien czas zanim nastąpiło "oswojenie się" z tą tematyką.  

3. Tworzenie i eksploatacja infrastruktury informacyjnej IdN1 (serwis WWW i listy dyskusyjne)

Serwer IdN1 od początku był dedykowany osobom niepełnosprawnym. Zgodnie z przyjętymi ustaleniami możliwe jest nieodpłatne założenie konta, katalogu na witrynę oraz skrzynki pocztowej zarówno dla osób indywidualnych jak i instytucji je wspomagających. W ciągu minionych 12 miesięcy założono ok.300 kont i skrzynek pocztowych. Użytkownicy stworzyli 22 witryny osobiste oraz 30 witryn tematycznych i organizacyjnych. Ich edycja prowadzona jest zdalnie z użyciem usługi FTP. Oprócz tego prowadzone są działy własne takie jak "Aktualności", "Edukacja", "Praca", "Medykon", "Prawo", "Sport", "Odsyłacze", "Publikacje", "Ogłoszenia" i witryna Fundacji. Każdy dział ma swoich twórców: redaktorów i/lub webmasterów. Są to niemal wyłącznie osoby o dużym stopniu niesprawności ruchowej, często na wózku inwalidzkim, pochodzące z całej Polski. Pracują przynajmniej częściowo jako wolontariusze. Do najaktywniejszych należą: Roman Szuszkiewicz (Bielsko-Biała), Stanisław Michałowski (Brodnica), Jacek Makarczuk, Karol Kacprzak, Krzysztof Syncerz i Jarosław Kosiaty (Warszawa), Krzysztof Orłowski (Gdańsk), Leszek Gołasz (Chełmża), Arkadiusz Skrzypiński (Szczecin).

Licznik odwiedzin, zainstalowany na stronie głównej w lipcu 1998r., przekroczył już wskazanie 13700.

Typowo każdy użytkownik IdN1 przypisywany jest do listy dystrybucyjnej witryna@idn.org.pl alias users@idn.org.pl. Pozwala to na proste rozsyłanie wiadomości i komunikatów do wszystkich. Uprawnienia do tej czynności ma kilka wybranych osób. Rozwiązanie to zdało egzamin w praktyce, najczęściej przy poszukiwaniu ochotników do pomocy lub wykonania konkretnej pracy. Początkowo "witryna" miała adres dostępny dla wszystkich, funkcjonując jako prototyp listy dyskusyjnej. Istotny postęp w tym zakresie nastąpił po uruchomieniu na "ufiku" serwera list dyskusyjnych. Dzięki temu powstały otwarte listy dyskusyjne "sm-pl", "polio-pl", "IdN-pl". Rozwój pierwszej z nich jest potwierdzeniem słuszności tego rozwiązania - w liście dyskusyjnej sm-pl bierze już udział ok. 30 osób chorych na SM, a efektem ich dyskusji jest witryna "Słabo Mocni". Pozostałe dwie listy adresowane są do osób, które przeszły paraliż dziecięcy oraz do liderów inicjatywy IdN. Lista IdN-pl ma rozszerzoną formułę w stosunku do jej poprzedniczki o nazwie IdN1. Serwer list dyskusyjnych umożliwia bardzo szybkie zorganizowanie kolejnych list tematycznych.

Więcej szczegółowych informacji o rozwiązaniach służących rozwojowi struktury informacyjnej zawarto na stronie internetowej "Pomoc" pod adresem http://www.idn.org.pl/pomoc.htm

 


Elżbieta Zawistowska
Konkursy Fundacji Pomocy Matematykom i Informatykom
Niesprawnym Ruchowo dla użytkowników IdN

Fundacja ogłosiła w 1998 roku dwa konkursy. Pierwszy z nich był konkursem na najlepszą witrynę osobistą w IdN1, a drugi polegał na zadeklarowaniu "Jak mógłbym (mogłabym) działać dla rozwoju Internetu dla Niepełnosprawnych?".

Pierwszy konkurs odbył się w czerwcu 1998. Uczestnicy mieli za zadanie przygotowanie witryny, która byłaby internetową wizytówką jej autora i przedstawiała w atrakcyjnej formie jego osobę. Zgłosiło się dziewiętnaście osób, ale w konkursie wzięło ostatecznie udział dwanaście. Wszystkim uczestnikom należy się wielkie uznanie, tym bardziej, że najczęściej były to pierwsze publikacje internetowe autorów. Efekty ich pracy bardzo wzbogaciły rozwijające się zasoby IdN1.

Uczestnikami byłi: Katarzyna Barszczewska, Michał Czarnecki, Mikołaj Dreżewski, Leszek Dubrowski, Leszek Gołasz, Romuald Gryka, Bożena Jezierska, Marek Kobierowski, Stanisław Michałowski, Ewa Ozga, Remigiusz Sawicki, Lech (Bilbo) Zaciura. Jury w składzie: Maciej Jakubowski (krakeduc@bci.krakow.pl), Ewa Jarochowska (emkaj@ufik.idn.org.pl), Jacek Makarczuk (jmakar@ufik.idn.org.pl),  Krzysztof Markiewicz  (kmark@idn.org.pl),  Elżbieta Urbanek (teodozja@idn.org.pl) ogłosiła wyniki w witrynie IdN1. Oto fragmenty protokółu:

Drodzy Uczestnicy, Jury stwierdza, że oglądanie Waszych witryn to była prawdziwa przyjemność! Według jednego z jurorów; lektura tych stron jest po prostu bardzo wzruszająca. Zarząd Fundacji Pomocy Matematykom i Informatykom Niesprawnym Ruchowo przyznał każdemu z uczestników dodatkowo po 100 PLN jako rekompensatę kosztów połączeń modemowych.

Pierwsza nagroda 500 PLN: Ewa Ozga - za całokształt, a szczególnie za osobowość, oryginalną treść i formę oraz humor i fantazję. Druga nagroda 300 PLN: Stanisław Michałowski - za profesjonalizm i wkład teoretyczny. Trzecie nagrody po 150 PLN: Katarzyna Barszczewska - za najlepszy tekst, Marek Kobierowski - za ogólne wrażenie, Lech (Bilbo) Zaciura - za autorskie zdjęcia i tekst. Dodatkowo Zarząd FPMiINR przyznał wyróżnienie 150 PLN dla Leszka Gołasza.

Drugi konkurs "Jak mógłbym (mogłabym) działać dla rozwoju Internetu dla Niepełnosprawnych?" był adresowany do tych, którzy korzystają z kont na http://www.idn.org.pl lub będą je mieli najpóźniej do 5.09.98 r. (po uprzednim nadesłaniu wypełnionej ankiety użytkownika). Uczestnicy konkursu mieli nadesłać na adres jmakar@idn.org.pl lub zwykłą pocztą prace pisemne w formacie Word- Excel zawierające autorski projekt działań (pożądany harmonogram rzeczowo-finansowy). Objętość pracy dowolna. Termin nadsyłania prac: 23 września 1998 r.

Na konkurs wpłynęły 4 prace wykonane przez przedstawicieli organizacji: Fundacja Fuga Mundi, Kłobuckie Stowarzyszenie Niepełnosprawnych z Kłobucka, Polskie Towarzystwo Stwardnienia Rozsianego, Stowarzyszenie "Bądźmy razem" z Chełmży, z wykorzystaniem materiałów tych organizacji i ich planów pracy; oraz 9 prac indywidualnych wykonanych przez Dariusza Celeja, Leszka Gołasza, Franciszka Macko, Teresę Nowotarską, Małgorzatę Piątkowską, Cezarego Rojka, Agnieszkę Rosiak, Beatę i Stanisława Rapiorów, Remigiusza Sawickiego, Teodozję Urbanek, Andrzeja Zająca.

Pulę  nagród  rzeczowych  stanowiły  dary ofiarowane Fundacji PMiINR przez uczestników IV Forum Teleinformatyki (16-17 września). Pozostałe nagrody powstały dzięki dotacjom TPSA, Fundacji Stefana Batorego i programu PHARE FIESTA II.

Jury w składzie: Krystyna Karwicka, Krystyna Wojakowska, Barbara Woźniak, Jacek Makarczuk i Krzysztof Markiewicz postanowiło nie przyznawać pierwszej nagrody w żadnej kategorii, a za to zwiększyło liczbę pozostałych nagród. W kategorii organizacji pozarządowych Jury przyznało dwie drugie nagrody, każda złożona z pakietu MS Windows NT Workstation 4.0 PL i dwóch modemów 33,6 kbs: Stowarzyszeniu "Bądźmy razem" z Chełmży, reprezentowanemu przez Leszka Gołasza, oraz Kłobuckiemu Stowarzyszeniu Niepełnosprawnych z Kłobucka, reprezentowanemu przez Andrzeja Zająca; trzecią nagrodę (Pakiet Netware 5.0 i dwa modemy 33,6 kbs) Fundacji Fuga Mundi z Lublina; wyróżnienie (dwa modemy 33,6 kbs) Polskiemu Towarzystwu Stwardnienia Rozsianego z siedzibą w Warszawie. W kategorii osób indywidualnych Jury przyznało: drugą nagrodę (teczka skórzana i zegar) Remigiuszowi Sawickiemu z Pruszkowa; trzy trzecie nagrody (zegar na baterie): Małgorzacie Piątkowskiej (Warszawa), Franciszkowi Macko (Łomża), Cezaremu Rojkowi (Warszawa); dwa wyróżnienia: Agnieszce Rosiak (Warszawa) oraz Beacie i Stanisławowi Rapiorom (Police). Ponadto Jury przyznało jednorazowe dofinansowanie kosztów połączeń modemowych w kwocie 100 zł wszystkim nagrodzonym i wyróżnionym osobom. Jury składa gorące podziękowanie Programowi FIESTA II, Fundacji Stefana Batorego i uczestnikom IV Forum Teleinformatyki w Legionowie za ich wkład w ufundowanie nagród.

Wyniki obu konkursów są zamieszczone w witrynie Fundacji pod adresami:

 


Barbara Woźniak

Wspomaganie przez Fundację PMiINR lokalnych komórek IdN1

Rozpoczynając pionierską działalność Internetu dla Niepełnosprawnych założyliśmy, że idea IdN-u będzie realizowana na zasadzie "modelu epidemii", a mianowicie budowania lokalnych komórek IdN-u. Przy tworzeniu lokalnej komórki IdN mamy na uwadze przede wszystkim osobę lidera, który - wysoko wyszkolony - powinien jednocześnie być osobą komunikatywną, tak aby inni niepełnosprawni chcieli razem z nim działać. Zainteresowanie tą formą rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych jest bardzo duże, lecz jak w każdej "epidemii" natrafiła na potężne bariery. Najważniejsze z nich to brak sprzętu i oprogramowania komputerowego, zły stan łączy telefonicznych lub ich brak i koszty połączeń telefonicznych.

Współpracujemy z Rejonowymi Oddziałami Telekomunikacji w celu usprawnienia połączeń telefonicznych, a tym samym poprawienia dostępu do Internetu. Udało się uzyskać założenie linii telefonicznej dla osoby ciężko poszkodowanej w Krużlowej Niżnej. Doprowadziliśmy do zainstalowania oddzielnej linii miejskiej w pokoju domu akademickiego osoby na wózku. Podjęliśmy starania o ulgi w opłatach dla poszczególnych osób ciężko poszkodowanych i otrzymaliśmy potwierdzenie takiej ulgi na razie dla jednego podopiecznego nie wstającego z łóżka.

Pomimo trudności, które spowalniają nasze działania, mamy w 1998 roku lokalnych liderów w Policach (Szczecińskie), Ińsku i Chociwelu na Pojezierzu Drawskim, Szczecinie, Chełmży, Gdańsku, Lublinie, Kłobucku i Brodnicy. Dla wielu kandydatów na następnych liderów brak nam sprzętu!

Bariery sprzętowe staramy się pokonywać przez poszukiwanie ofiarodawców używanego sprzętu komputerowego, złomowanego w różnych instytucjach, z którego przy dużym wkładzie pracy i pewnym dofinansowaniu odzyskujemy komputery zdatne do nauki podstaw obsługi komputera. Lepsze komputery składamy dzięki dotacjom przekazywanym na realizację projektów (Fundacja Batorego, Ambasada Kanady, PHARE FIESTA II) oraz dzięki akcesoriom komputerowym otrzymywanym z firm komputerowych. Usprawnianiem tego sprzętu, poprawianiem parametrów komputerów, oprogramowaniem, montażem modemów zajął się student Politechniki Warszawskiej Krzysztof Woźniak. Często z trzech złomowanych komputerów udało się złożyć jeden sprawny komputer.

Pomimo napotykanych trudności, udało się nam bardzo dobrze wykorzystać przyznane dotacje plus zdobywany złom komputerowy, co pozwoliło na wypożyczenie znacznej ilości sprzętu komputerowego osobom indywidualnym i kilku organizacjom. I tak w samym tylko 1998 roku wypożyczyliśmy 21 zestawów komputerowych indywidualnym osobom niepełnosprawnym, w tym sześciu osobom z terenu Polski (Łomży, Włocławka, Chociwela, Ińska i Krakowa). Były to jednostki centralne: 286, 486, Pentium 75, Pentium 133, Pentium MMX 166, i jeden komputer z płytą TXP4/166 z procesorem SCC 1000. Ponadto wypożyczyliśmy 18 zestawów komputerowych organizacjom: Stowarzyszeniu "Dzielimy się tym co mamy" do Prawdy Starej w Siedleckiem, Domowi Ojca Ignacego w Warszawie, Terapeutycznemu Oddziałowi Dziennemu dla Dzieci i Młodzieży w Warszawie, Księgarni "ORPAN", Towarzystwu Przyjaciół Dzieci im. M. Konopnickiej z Warszawy, Stowarzyszeniu "Bądźmy Razem" z Chełmży; akcesoria komputerowe (CD ROM-y, karty dźwiękowe, pamięć RAM, drukarki, monitory itp.) przekazano 22 osobom indywidualnym oraz Stowarzyszeniu "Bądźmy Razem" z Chełmży. Ponadto wypożyczono kilkadziesiąt modemów osobom niepełnosprawnym z różnych stron Polski oraz organizacjom: Stowarzyszeniu "Dzielimy się tym co mamy", Bielańskiemu Centrum Opieki Społecznej, Stowarzyszeniu "Bądźmy Razem" z Chełmży, Kłobuckiemu Stowarzyszeniu Niepełnosprawnych z Kłobucka, Fundacji Fuga Mundi z Lublina, Polskiemu Stowarzyszeniu Stwardnienia Rozsianego, Księgarni "ORPAN".

Jest dla nas rzeczą niepojętą, że takiej działalności nie przejmuje na swoje barki - lub przynajmniej nie popiera - Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych i że nikt go do tego nie przynagla ani nie zmusza. Z ogromnym zdumieniem witaliśmy w Fundacji osoby niepełnosprawne, które PFRON kierował do nas po sprzęt komputerowy, odmawiając im jednocześnie ze strony PFRON jakiejkolwiek pomocy! Jest to tym bardziej irytujące, że wszelkie wnioski FPMiINR składane w PFRON były z reguły załatwiane całkowicie odmownie, aczkolwiek odmowy te były - widać na wszelki wypadek - udzielane wyłącznie ustnie. PFRON po prostu nie udziela nam odpowiedzi na piśmie. A zdarza się, że inni sponsorzy odmawiają nam pomocy wyrażając zdziwienie, dlaczego nie otrzymujemy środków z PFRON-u.