"Krok po kroku"
- uwagi uzupełniające do programu
"Dziecko niepełnosprawne w szkole masowej"

     Powodzenie włączania dzieci niepełnosprawnych w nauczanie w szkołach masowych zależy od sprawowania właściwej opieki nad dzieckiem i pomocy udzielonej jego rodzinie od samych narodzin. Dla lepszego zobrazowania naszych propozycji przedstawiamy "krok po kroku" etapy pomocy, którą powinno być otoczone każde dziecko niepełnosprawne i jego rodzina. Niektóre z nich będą wymagały dodatkowych rozwiązań prawnych, inne tylko dobrej woli. Przedstawiamy także niektóre problemy wymagające szczegółowej dyskusji lub rozwiązań alternatywnych.

     Opieka nad dzieckiem niepełnosprawnym powinna zaczynać się na oddziale położniczym, a nawet uwzględniając diagnostykę i terapię prenatalną - w okresie przed urodzeniem dziecka.

     Najważniejszym problemem jaki stoi przed personelem medycznym jest to, jak poinformować matkę i ojca o tym, że ich dziecko jest niepełnosprawne. Kolejne zadanie to wskazanie źródła dalszych informacji i zorganizowanie wsparcia instytucjonalnego. Naszym zdaniem taką placówką, które powinna przejmować od samego początku opiekę nad dzieckiem niepełnosprawnym i jego rodziną powinien być ośrodek interdyscyplinarny. Postulujemy tworzenie takich Interdyscyplinarnych Ośrodków Opieki nad Dzieckiem Niepełnosprawnym i Rodziną w ramach zadań własnych samorządów terytorialnych, w zależności od obszaru - gminnych lub powiatowych. Ośrodki takie muszą być łatwo dostępne i znajdować się w niedalekiej odległości od miejsca zamieszkania dziecka. Za optymalne rozwiązanie uważamy przekazywanie takich placówek do prowadzenia organizacjom pozarządowym w ramach zadań zleconych. Tworzenie Interdyscyplinarnych Ośrodków ze względu na ich międzyresortowość wymaga adekwatnych rozwiązań prawnych.

Zadaniem Interdyscyplinarnych Ośrodków Opieki nad Dzieckiem Niepełnosprawnym i Rodziną byłoby:

• współpracowanie z oddziałami ginekologiczno-położniczymi w celu objęcia opieką dziecka i wsparcia rodziny
• współpracowanie z oddziałami szpitali pediatrycznych w celu objęcia opieką dzieci po wypadkach i poważnie chorych.
• wczesne diagnozowanie
• prowadzenie szeroko rozumianej terapii i rehabilitacji dziecka
• sprawowanie opieki psychologicznej nad rodziną - terapii wspierającej grupowej i indywidualnej. Celem terapii byłoby przeciwdziałanie rozpadom małżeństw rodziców dzieci niepełnosprawnych, wsparcie rodzeństwa i przeciwdziałanie krzywdzeniu dzieci
• przygotowanie przedszkola i jego pracowników na przyjęcie dziecka niepełnosprawnego. Przygotowanie takie powinno odbywać się znacznie wcześniej niż przyjście dziecka do placówki. Powinno ono polegać na dostosowaniu bazy materialnej - pozyskaniu
• przygotowaniu szkoły, które powinno być prowadzone wcześniej niż przedszkola - nawet 2 lata przed rozpoczęciem nauki przez dziecko. W tym czasie szkoła powinna być dostosowywana od strony technicznej i wyposażana w odpowiednie pomoce dydaktyczne
• czuwanie nad stałą rehabilitacją ucznia realizowaną w ramach szkoły i zajęć pozaszkolnych np. turnusów usprawniających
• pomaganie w wyborze dalszych dróg kształcenia i wyboru zawodu.

     Stworzenie systemu opieki nad dzieckiem niepełnosprawnym i jego rodziną wyrówna szanse dzieci niepełnosprawnych i zapewni im możliwośc ich pełnego, indywidualnego rozwoju. Będzie także przejawem odpowiedzialnej polityki prorodzinnej państwa. Bowiem to własnie pomoc rodzinie z dzieckiem niepełnosprawnym jest najważniejszym kryterium oceny tej polityki.